Słowo Pasterskie

Ks. Michał Aronowicz ofiarnie pracował i w czasie rozkwitu Kościoła na ziemi grodzieńskiej, i podczas II wojny światowej, i w najtrudniejszym okresie prześladowań chrześcijaństwa i wojującego ateizmu. Przez niejedno dziesięciolecie piastował wiarę, chrzcił, ślubował, przygotowywał do spowiedzi i Pierwszej Komunii św. Plebania przy pobernardyńskiej parafii była centrum Kościoła na Grodzieńszczyźnie, a może nawet szerzej – na całej Białorusi. †

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!
Drodzy Diecezjanie!

Chrystus Zmartwychwstał!
   Alleluja!
    To orędzie radości rozbrzmiewa dziś w naszych sercach. Obchodzimy najstarsze, a zarazem najważniejsze święto chrześcijańskie – Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. W Tajemnicy Paschalnej dokonało się dzieło naszego zbawienia: Jezus Chrystus na zawsze pokonał wszelkie moce zła, grzechu i śmierci, a serca swoich wyznawców napełnił niezawodną nadzieją całkowicie nowego życia w wieczności.
    Powstając z martwych, Syn Boży spełnia własną obietnicę: „Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Zmartwychwstały Chrystus pozostaje z nami, pielgrzymuje z człowiekiem po drogach życia. Jest naszym Panem i Zbawicielem w każdym miejscu i w każdym czasie. Jego obecność w Słowie Ewangelii, w sakramentach świętych, we wspólnocie Kościoła wspiera nas w codziennym umieraniu dla grzechu i życiu dla Boga (por. Rz 6, 11). †

“Udali się z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie”.(Łk 2, 16)

Drodzy Diecezjanie!

Boże Narodzenie znowu zaprasza nas do Betlejem, w którym pasterze znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Wspominając wydarzenia tamtej nocy, starajmy się przeżyć je na nowo. Wzywajmy Ducha Świętego, aby pomógł nam wejść w tajemnicę betlejemskiej nocy, uczestniczyć w niej z miłością, w duchowej bliskości ze Świętą Rodziną.
    Niech naszym udziałem będzie doświadczenie narodzin Jezusa we własnym życiu. Niech Chrystus rodzi się w naszych sercach, by Jego miłość owocowała codziennymi czynami miłości, Jego radość pomagała przezwyciężać wszelki lęk i bojaźń, a Jego dobroć – pochylać się nad potrzebującymi. †

Drodzy Diecezjanie!

Radość Wielkanocna rozjaśnia dziś Kościół na całym świecie. W świątyniach, w domach i w sercach chrześcijan rozbrzmiewa radosne „Alleluja”. Obchodzimy uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego – świętujemy zwycięstwo, które Jezus odniósł nad grzechem i śmiercią. Chrystus zmartwychwstał! On żyje i będzie żył na wieki! Ta prawda ukazuje nam potęgę bezgranicznej miłości Boga do człowieka. Ta sama miłość, która została objawiona na drzewie krzyża, dziś przemawia do nas w znaku pustego grobu.
    Ten znak przypomina, że kiedyś też nasze groby i groby naszych bliskich zmarłych będą puste. Dokona się wtedy ten sam cud, który dziś wspominamy – cud Zmartwychwstania. Św. Paweł pisze: „Jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy” (Rz 6, 8). Czyż może być dla człowieka większa radość niż świadomość, że z każdym dniem swej doczesnej wędrówki zmierza nie ku śmierci i nicości, lecz ku pełni nowego prawdziwego życia, które nie będzie miało końca? †

D rodzy Czytelnicy gazety „Słowo Życia”!

W świętą noc Bożego Narodzenia wielka światłość zabłysła nad ziemią. Jednorodzony Syn Boży, Jezus Chrystus, „ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi” (Flp 2, 7) i przyszedł na ten świat, jako ubogie, pokorne, bezbronne Dzieciątko. Prawdziwy Bóg stał się człowiekiem, aby całej ludzkości objawić w pełni swoją nieskończoną miłość.
    Podobnie jak pasterze z okolic Betlejem, którzy tamtej nocy trzymali straż nad swoją trzodą, słyszymy dziś te same słowa Dobrej Nowiny: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2, 10–11). Oświeceni światłem wiary, przybywamy do stajenki i pochylamy czoło przed Nowonarodzonym Zbawicielem, w którego obliczu jaśnieje najwspanialsza z tajemnic: tajemnica Bożej miłości.†