|
ГАЗЕТА ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ
|
Чацвер,
23
мая
2013 года
|
Паважаныя чытачы!
- Эфект пазірання на алтар
- Аб Марыі ў “Слове Жыцця”
- Моц нашай малітвы
- Жыццё, прысвечанае іншым
- Новая дарога Касцёла
Уважлівы позірк на Бога, на Хрыста павінен быць характэрны кожнаму хрысціяніну. Тое, як мы жывём, залежыць ад таго, куды мы глядзім.Аднойчы ў пэўнай невялікай парафіі падчас св. Імшы я пачуў, як дзядуля робіць заўвагу свайму ўнуку, каб не азіраўся па баках, а глядзеў на алтар. Неаднаразова на розных рэкалекцыях я звяртаю ўвагу вернікаў на тое, што мы сёння вельмі заматаныя, што ў нас так шмат спраў, праблем і цяжкасцей, і мы часцей накіроўваем свой змучаны позірк уніз, а не перад сабой. Наша галава так загружана рознымі справамі, што мы пачынаем глядзець усюды навокал, але толькі не на Бога. Фізічная стомленасць і клопаты штодзённага жыцця даюць аб сабе знаць, і ў выніку, нам нават цяжка ўзнесці позірк. Безумоўна, гэта звязана з нашым песімістычным поглядам у будучыню, цяжкімі ўмовамі жыцця і адсутнасцю альтэрнатывы. Больш таго, я заўважыў, што большасць вернікаў у касцёле замест таго, каб глядзець на алтар, на Хрыста, глядзіць уніз, на падлогу касцёла. Напэўна, гэта не нейкая духоўная стомленасць і не вялікае праяўленне пакорнай паставы перад Богам, бо на Бога мы заўсёды глядзім з пакорнасцю. Гэта эфект нашага штодзённага пазірання ўніз, пра якое я ўзгадваў вышэй. Я нават асмеліўся б зрабіць выснову, што такое глядзенне ў падлогу вельмі сумнае і поўнае тугі. А ў той жа час, пазіранне на алтар дае шмат радасці і энтузіязму, перш за ўсё, да жыцця, ахвоты змянення яго да лепшага, бо гэта позірк чалавека, які глыбока верыць у Хрыста. †
Нельга аддзяліць хрысціяніна ад Маці Божай. Не ўдасца зразумець сваё жыццё, учынкі і веру без Яе прысутнасці ў нашым жыцці. Найлепшая дарога да Езуса вядзе праз Марыю.Над тэмай чарговага разважання не трэба было доўга задумвацца. Май – марыйны месяц, месяц Той, якую мы вельмі любім. Любоў нашай зямлі да Маці Божай настолькі вялікая, што дастаткова ўвайсці ў кватэру сярэдняга католіка, каб убачыць там як мінімум некалькі абразоў Маці Божай. Разам з крыжамі, якія моцна ўкаранёны ў гісторыю нашай веры, мы заўважаем існаванне ў нашай Беларусі розных каплічак прысвечаных менавіта Марыі. Гэта не нейкая пабожная акцыя на паказ, а вызнанне жывой веры ў Марыю па-свойму.
Давайце паспрабуем сказаць некалькі слоў аб Марыі, маючы надзею, што гэта будзе наш чарговы сыноўскі погляд на Маці. Марыя і Яе жыццё можа быць нам блізкае. Яна з’яўляецца пасрэдніцай паміж Богам і чалавекам, і менавіта гэта ўказвае на вялізны культ Яе асобы. Маці, поўная хвалы і пашаны, а пры гэтым, вельмі падобная да кожнага чалавека, які перажывае свае праблемы і цярпенні. Марыйнае крэда павінна быць моцна ўпісана таксама ў жыццё Яе дзяцей, г.зн. кожнага з нас. †
Можа, большасць з нас не вывучала тэалогію, але ў сваім жыцці мы можам адчуць вялікую моц малітвы, Божую моц у адносінах да нас, і не выводзіць на адзін узровень магію, амулеты і малітву. Падчас сакраментальнага наведвання пэўнай старэйшай асобы, а пайшоў я паспавядаць і ўдзяліць сакрамант намашчэння хворых адной бабулі, зрэшты, вельмі пабожнай асобе, я пачуў вельмі дзіўнае сцвярджэнне, якое зусім мяне не здзівіла, хаця павінна было. Яна запыталася ў мяне, ці ведаю я ксяндзоў, якія працуюць у катэдры. Я адказаў, што, канешне ж, іх ведаю, і нават пералічыў усіх па імёнах. На што жанчына паведаміла мне, што чула пра нейкага ксяндза, які працуе ў катэдры і які, як яна сама сказала, “аздараўляе і лечыць”. Я спытаўся, якім чынам, і ў чым заключаецца гэтае аздараўленне. Яна патлумачыла, што ён нешта гаворыць, робіць і кладзе рукі на галаву. Я сказаў ёй, што ксёндз, кладучы рукі на галаву, моліцца за гэтую асобу, за яе жыццё і просіць Бога аб бласлаўленні на далейшыя гады, а таксама заахвочвае, каб гэтая асоба малілася разам з ім. На гэта я пачуў найважнейшыя словы гэтай жанчыны: “Як? Толькі моліцца? Толькі малітва і нічога больш?” †
Уваскрасенне адкрывае для нас незвычайную перспектыву жыцця, якая не звязана толькі з зямлёй ці з тым, што на ёй робіцца.Гледзячы за акно, нас ужо зусім не здзіўляе снег на Вялікдзень. У зімовай атмасферы мы перажываем ужо не толькі Божае Нараджэнне, але і свята Уваскрасення Пана. Безумоўна, для многіх з нас, акрамя таго самага ці іншага надвор’я, гэта іншыя перажыванні. На сустрэчу з Уваскрослым мы спяшаліся ў нядзелю раніцай, каб звон нашага сэрца мог у гэты дзень пачуць кожны. Уваскрасенне адкрывае для нас незвычайную перспектыву жыцця, якая не звязана толькі з зямлёй ці з тым, што на ёй робіцца. У сваім Велікодным пасланні папа Францішак узгадвае нам аб гэтым: “Вось, чым з’яўляецца Уваскрасенне Пана: гэта выхад, пераход чалавека з няволі граху і зла да вольнасці любові і дабра. Таму што Бог з’яўляецца жыццём, адзіным жыццём, а Яго хвалой з’яўляецца жывы чалавек”. †
Папа ведае свой Касцёл, ведае свет, у якім мы жывём, напэўна, ведае, як выратаваць тое, што мы страчваем, і як знайсці той скарб, імя якому – вера.Большасць з нас на працягу двух апошніх тыдняў чакала навін з Ватыкана. Мы хацелі як мага хутчэй пачуць гэтыя важныя і патрэбныя словы, якія нясуць усяму свету добрую навіну аб тым, што Паўсюдны каталіцкі Касцёл мае Папу. Новы Папа, якога мы так моцна чакалі, упершыню з’явіўся на балконе базілікі святога Пятра ў Рыме 13 красавіка ў 21.06 па беларускім часе. Ён прыбыў з далёкай краіны, Лацінскай Амерыкі, дзе жыве 483 мільёны католікаў – гэта амаль на 200 мільёнаў больш, чым у Еўропе. Назіраючы па тэлебачанні за гэтымі асаблівымі хвілінамі новай дарогі Касцёла, я адразу зразумеў і адчуў, што гэта вельмі просты, спакойны і пакорны чалавек, а галоўнае, вельмі мілы і адкрыты. І гэта не былі толькі мае думкі. Знаёмыя, інтэрнаўты, журналісты – усе ў адзін голас гаварылі аб гэтым. Такога Папу дзякуючы дзеянню Святога Духа мае Касцёл. Нам ужо вядомы рэцэпт пераадолення крызісу веры, асабліва ў Еўропе. З далёкай і цёплай Аргенціны прыходзіць просты Францішак, каб несці вельмі жывую і моцную веру туды, дзе яе шукаюць, людзям, якія згубілі яе альбо пачалі сумнявацца, кожнаму, хто патрабуе яе ўзмацнення, бедным і ўбогім духам. †
![]() артыкулы рубрыкі "Слова рэдактара" >> | Просім прысылаць пытанні
па адрасу: 230025 г. Гродна, вул К. Маркса, 4. e-mail: slowozycia@mail.grodno.by |
Дні, напоўненыя верай і радасцю
Актуальна - З жыцця Касцёла
Малады подых Касцёла на Гродзеншчыне можна было адчуць 10 – 12 мая ў парафіі св. Станіслава Косткі ў Ваўкавыску. “Вельмі радуецца маё сэрца, калі я бачу Вас тут, у гэтай святыні”, – такімі словамі прывітаў усіх прысутных кс. Алег Дуль, пробашч парафіі-гаспадыні Дыяцэзіяльных дзён моладзі гэтага года. І пачалося... †
Войстам
Гісторыя - Святыні
Войстамская парафія належала да Свірскага дэканата, з 1930-х гг. – да Вілейскага. У XVI ст., як і многія іншыя каталіцкія святыні Смаргоншчыны, касцёл св. Юрыя быў ператвораны ў кальвінскі збор, па інш. звестках – толькі страціў на карысць рэфарматараў частку зямельных уладанняў. Але з другой паловы XVII ст. у Войстаме зноў адзначаецца дзеючы касцёл. †
У чым мая вера? (16)
Роздум - Хрысціянская думка
Менавіта вера, якая дазваляе бачыць далей за межы нашага чалавечага позірку, далей за межы зямнога жыцця, дазваляе сузіраць “адкрытыя нябёсы”, – як кажа св. Стэфан, – і жывога Хрыста праваруч Айца.
Арцыбіскуп Клаўдыа Гуджэроці
Езус – гэта паветра, якім я дыхаю. Мы з Ім знаёмы ўжо шмат часу, і нам немагчыма жыць адзін без аднаго. Калі мне прапануюць шукаць Бога ў нейкім іншым месцы – я не ведаю, куды яшчэ пайсці, бо Бог – унутры. Тут я ўзгадваю словы св. Аўгустына, які кажа: я шукаў Цябе звонку, шукаў Цябе ў рэчах, і пачуў голас, які сказаў мне: вярніся ў самога сябе, бо праўда ўнутры. Для мяне Езус – частка мяне, і я – частка Яго.
Кс. бп Аляксандр Кашкевіч
З даверам і адвагай ідзіце за Езусам. Дазвольце, каб Ён заўсёды быў вашым настаўнікам і сябрам. Тады вы пераканаецеся, што жыццё набірае асаблівы сэнс і перад вамі адкрываюцца новыя дзівосныя гарызонты веры.
Слова для Жыцця (48)
Актуальна - Слова для Жыцця
Падчас кананізацыі, Рым, паводле wiara.pl, 12.05.2013 †
Варта ведаць (3)
Актуальна - Варта ведаць
Назіраючы за папам Францішкам, многія заўважылі, што Наступнік св. Пятра не спявае ні падчас адпраўлення св. Імшы, ні ўдзяляючы ўрачыстае бласлаўленне.
Аднак, вядомы італьянскі ватыканіст Сандро Магістэр паведамляе, што ў гэтым няма нічога дзіўнага. Ён прызнае, што Папа любіць слухаць музыку, але сам не спявае. Прычынай гэтага з’яўляецца праблема са здароўем, паколькі ва ўзросце 21 года Хорхе Марыа Берголіа перажыў вельмі сур’ёзнае запаленне лёгкіх, у выніку чаго яму выдалілі верхнюю частку правага лёгкага. Пасля гэтых аперацый Папа мае кароткае дыханне і часам, нават калі гаворыць, яго голас гучыць ціха. Акрамя гэтага, ён сам прызнаўся, што вельмі фальшывіць. †
Крыніца: ekai.pl
Дыяцэзіяльны дзень маці святкавалі ў Капцёўцы
Актуальна - З жыцця Касцёла
У першую нядзелю мая ў Гродзенскай дыяцэзіі адзначаецца Дзень маці. У святынях дыяцэзіі вернікі моляцца за тых, хто даў ім жыццё, а для памерлых мам просяць вечнага шчасця ў небе. 5 мая ўрачыстасць адбылася на Узгорку надзеі ў Капцёўцы з удзелам маці, дзяцей, і ўсіх, хто прыбыў у пешай пілігрымцы з Гродна, каб прасіць у Панны Марыі ласкаў для сваіх сем’яў.Чытаць цалкам: Дыяцэзіяльны дзень маці святкавалі ў Капцёўцы
Каля 200 маці ахвяраваліся прайсці пешшу з Ашмянаў да Барунскай Маці Божай
Актуальна - З жыцця Касцёла
З кожным годам пешая пілігрымка Ашмяны-Баруны, прысвечаная Дыяцэзіяльнаму дню маці, збірае ўсё больш і больш удзельнікаў не толькі з Ашмяншчыны, але і з іншых куткоў нашай дыяцэзіі. Галоўны арганізатар пілігрымкі кс. Павел Паўлюкевіч сказаў, што асабіста для яго пілігрымка з’яўлаецца шанцам дастукацца да сэрцаў маці, ад веры якіх вельмі многае залежыць. Па асабістай ініцыятыве ашмянскага вікарыя кс. Паўла Паўлюкевіча, такія пілігрымкі ў ашмянскай парафіі ладзяцца ўжо чацвёрты раз. Кс. Павел трохі распавёў, што падчас сваёй падрыхтоўкі да святарства ўдзельнічаў у многіх пілігрымках, і яму падабалася там своеасаблівая малітоўная атмасфера, якая спрыяла духоўнаму ўзрастанню.†
Чытаць цалкам: Каля 200 маці ахвяраваліся прайсці пешшу з Ашмянаў да Барунскай Маці Божай
V Парафіяда дзяцей і моладзі Гродзенскай дыяцэзіі
Актуальна - З жыцця Касцёла
Прымаць групы дзяцей і моладзі традыцыйна будзе парафія Беззаганнага Зачацця НПМ (Гродна-Паўднёвы). †
Чытаць цалкам: V Парафіяда дзяцей і моладзі Гродзенскай дыяцэзіі
З каталіцкага друку (47)
Актуальна - Друк
“Не варта вяртацца ў Польшчу”Кшыштаф Казлоўскі
18/2013
Дастаткова часта можна прачытаць артыкулы, якія датычаць Калінінградскай вобласці і яе жыхароў, а таксама шансаў, якія нам дае памежны рух. А як выглядае праблема Касцёла ў Калінінградскай вобласці? Пра гэта маглі даведацца ўдзельнікі сустрэчы з кс. Ежы Стэцкевічам, якая адбылася ў Інстытуце хрысціянскай культуры імя Яна Паўла II у Ольштыне. Кс. Стэцкевіч з чэрвеня 1991 г. працуе ў Калінінградзе. Стварае шэраг парафій на тэрыторыі ўсёй вобласці, у тым ліку і парафію св. Войцеха (Адальберта) у Калінінградзе, дзе будуе касцёл і вялікую парафіяльную структуру. “На дадзены момант можна сказаць, што ў Калінінградскай вобласці існуе сапраўдны каталіцкі Касцёл. Гэта ўсё плён нашай катэхетычнай і харытатыўнай дзейнасці. На працягу доўгага часу дзейнічаў тэалагічны каледж, у якім вучылася шмат моладзі. Лекцыі вялі таксама і вармінскія ксяндзы: кс. Станіслаў Казакевіч, бп Яцэк Язерскі, кс. Уладзіслаў Турак”, – гаворыць кс. Ежы.
На сённяшні дзень у вобласці існуе 25 парафій. У 10 гарадах жывуць ксяндзы. “Можна сказаць, што тая зямля ўжо не пустынная, што там ёсць жывы Касцёл, а людзі маюць магчымасць практыкавацца”, – дадае кс. Стэцкевіч. †
Хрысціяне і тату: унутраная прыгажосць важнейшая
Роздум - На шляху да святасці
Чытаць цалкам: Хрысціяне і тату: унутраная прыгажосць важнейшая
Перапоўненыя радасцю сэрцы
Актуальна - З жыцця Касцёла
Што за гэты час змянілася ў парафіі і жыцці кожнага? З такімі пытаннямі ў вярэйкаўскую парафію прыехалі айцы місіянеры Андрэй Ядкоўскі і Валерый Мазюк. На працягу пяці дзён вернікі шукалі адказы на гэтыя пытанні.
Місіянерамі адразу была пастаўлена задача: “узараць зямлю ў сэрцы” парафіян, каб потым мець з гэтага духоўны плён. У знак уваскрослага Хрыста ў касцёле быў урачыста запалены пасхал, пасля чаго распачалася вялікая праца над аднаўленнем касцёльнай супольнасці ў Вярэйках. †
Чаму ў католікаў вызначаецца 30-ты дзень пасля смерці?
Зваротная сувязь - Пытанні і адказы
Чытаць цалкам: Чаму ў католікаў вызначаецца 30-ты дзень пасля смерці?
Чароўны куфэрак
Адпачынак - Хвілінка мудрасці
Наступныя артыкулы...
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Літургічны каляндар
![]() | |
Чытанне на
сёння: | |
Імяніны: | |
Да канца года засталося дзён: 223 | |
Чакаем Вашай падтрымкі
Дарагія Чытачы!Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.




