ГАЗЕТА ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ
 
Субота, 27 мая 2017 года
«Шукайце прытулку
пад плашчом Панны Марыі»
/ Папа Францішак /

Паважаныя чытачы!

 Сёлетні май выключны. Гэтую выключнасць яму надае вялікі юбілей – 100-годдзе аб’яўленняў Маці Божай у Фаціме. Пасланне Найсвяцейшай Панны аб супакоі, навяртанні і ружанцовай малітве, скіраванае сучаснаму свету, застаецца актуальным і надалей чакае рэалізацыі.
    Святы Айцец Францішак падчас апошняга візіту ў Фаціму прыгадаў, што заклік Марыі не аднаразовы, а зусім наадварот – датычыць кожнага наступнага пакалення, новых знакаў часу, таму трэба нястомна вяртацца да яго. Адказваць на запрашэнне Найсвяцейшай Панны да штодзённай малітвы, асабліва ружанцовай, адгаворваемай у коле сям’і, каб такім чынам Яна магла дастукацца да сэрца кожнага чалавека, усіх народаў і цэлага свету.
 У маі прырода поўнасцю абуджаецца ад зімовай спячкі. Усё навокал пакрываецца зелянінай. На палях сонечным адценнем расцвітае рапс, на лугах з’яўляюцца дзьмухаўцы. Квітнеюць ландышы, цюльпаны, бэз... Абуджанае ўваскрасеннем Пана жыццё прыносіць радасць усім стварэнням на зямлі.
    Месяц май з незапамятных часоў прысвечаны Маці Божай. Мы бачым кранальнае сведчанне веры і любові людзей, якія збіраюцца не толькі ў касцёлах, але таксама каля прыдарожных капліц і ў дамах, каб спевам праслаўляць Найсвяцейшую Панну Марыю. Гэтае набажэнства з’яўляецца гімнам хвалы ў Яе гонар. У Ларэтанскай літаніі праслаўляем Беззаганную ў разнастайных тытулах, адначасова просячы Яе, каб была для нас найлепшай Маці.
 Бог з самага пачатку гісторыі Аб’яўлення прадстаўляецца нам як міласэрны і літасцівы, цярплівы, багаты на любоў і вернасць (параўн.: Быц 34, 6). Ён любіць людзей усёй сваёй сутнасцю, безумоўна і абсалютна дарма. Любіць не таму, што мы захоўваем запаведзі, але таму, што з’яўляецца Айцом; не таму, што стараемся быць святымі, а таму, што Ён святы; не таму, што пазбягаем граху, а таму, што сам без граху.
    Распазнавальным знакам першых хрысціян была менавіта міласэрнасць – кіраванне ў жыцці любоўю, якая паходзіць ад Бога. Сёння яна перастае быць звычайнай штодзённай справай, хутчэй расцэньваецца як вялікі і гераічны ўчынак. Аднак міласэрнасць нельга абмяжоўваць да дабрачыннасці ці ўслужлівасці. Гэта нешта адназначна большае, што заключаецца ў сустрэчы з бядой канкрэтнага чалавека і аказанні яму рэальнай дапамогі. Дзяленне з патрабуючым братам, як напісаў у адным са сваіх пасланняў св. Павел, набліжае нас да сакраманту Любові.
 Пальмовая нядзеля з’яўляецца пачаткам Вялікага тыдня і прадвесцем надыходзячых Велікодных свят. Перад намі выключны час, глыбокае перажыванне якога дазволіць адкрыць сэнс жыцця, адшукаць надзею і веру. Аднак калі не будзем шчыра і з поўнай самааддачай перажываць Вялікі тыдзень, Пасха не стане для нас часам пераходу ад смерці да жыцця. Не здолеем зразумець бязмежную любоў Бога да кожнага чалавека.
    Літургія Вялікага тыдня пэўным чынам складае дарогу. Цяжка добра перажыць падзею, што знаходзіцца ў канцы шляху, калі папярэдне не прыкласці высілкі ў дарозе. Таму Касцёл заахвочвае вернікаў актыўна далучацца да перажывання гэтага часу ў духу веры, адарацыі і любові да Езуса.
 Змяняюцца поры года: зіма саступіла месца вясне. Пасля пачутых у Папяльцовую сераду слоў “Навяртайцеся і верце ў Евангелле” мы таксама стараемся змяняцца ў лепшы бок і годна перажываць Вялікі пост, які для кожнага чалавека павінен стаць “вясной” духоўнага аднаўлення.
   У гэты перыяд цвёрдая глеба нашых сэрцаў павінна быць узрушана, каб з засеяных у ёй зярнят веры і любові ў дзень уваскрасення мог нарадзіцца чаканы плод. Але каб да гэтага дайшло, мы павінны глыбей ахінуцца ў таямніцу Божай любові. Выразней за ўсё яна нам аб’яўляецца ў пакутах нашага Збаўцы. Езус прыняў цярпенне за кожнага чалавека, каб адкрыць яму Неба i вызвалiць ад кары пекла.
    Касцёл дапамагае разважаць Муку Пана праз літургію. Робіць гэта таксама праз вельмі карысныя для душы набажэнствы Крыжовага шляху і Песень жальбы. Яны дакладна апісваюць цярпенні Збаўцы і пабуджаюць нас шкадаваць за грахі і жадаць выправіць сваё жыццё.
кс. Юры Марціновіч
артыкулы рубрыкі
"Слова рэдактара"
>>

Просім прысылаць пытанні па адрасу:
230025 г. Гродна, вул К. Маркса, 4.
e-mail: slowo.grodnensis@gmail.com

Марыя з далёкай Фацімы, блаславі кожнага з нас!

Актуальна - З жыцця Касцёла

13 мая ў Гродзенскай дыяцэзіі пачалася перэгрынацыя фігуры Маці Божай Фацімскай. Галоўныя ўрачыстасці, прысвечаныя гэтай падзеі, адбыліся ў санктуарыі Маці Божай Фацімскай у Шчучыне. У гэты дзень вернікі духоўна ядналіся з папам Францішкам, які знаходзіўся на месцы марыйных аб’яўленняў у Партугаліі, а таксама разважалі аб ролі фацімскага паслання – вялікага дару для чалавецтва – і яго актуальнасці ў наш час.
Адна з найважнейшых падзей ХХ стагоддзя
    Урачыстасці ў Шчучыне пачаліся канферэнцыяй на тэму “Актуальнасць культу Маці Божай Фацімскай”, якую прамовіў а. д-р Віталій Сярко SchP. На пачатку свайго выступлення святар узгадаў падзеі з Фацімы ў храналагічным парадку. Распавёў пра аб’яўленні Маці Божай, што адбываліся паміж 13 мая і 13 кастрычніка 1917 года, а таксама пра таямніцы, якія Марыя адкрыла 3-ом пастушкам. 

Чытаць цалкам: Марыя з далёкай Фацімы, блаславі кожнага з нас!

 

Адна з прыгажэйшых натуральных дэкарацый

Гісторыя - Юбілей

Да 100-годдзя аб'яўленняў Маці Божай у Фаціме
На фігурах Маці Божай Фацімскай ля ног Марыі часта можна ўбачыць галубоў. Яны змяшчаюцца на памяць аб тых птушках, якія незвычайным чынам суправаджалі фацімскую фігуру падчас маштабнай перэгрынацыі пасля Другой сусветнай вайны.
Мэтай перэгрынацыі было прыпамінанне людзям каштоўнасці хрысціянскага братэрства, якое павінна існаваць паміж народамі, вартасці прабачэння. Менавіта таму была абрана фігура Маці Божай з Фацімы, пасланне якой выразна падкрэслівае жаданне міру.
    Як паведамляе швейцарскі рэлігійны часопіс “Stella Maris”, перэгрынацыя распачалася ў Партугаліі.
    У Бомбарале падчас праходжання праз Трыумфальную арку хтосьці выпусціў у гонар Багародзіцы некалькі галубоў. Яны ўзляцелі ў неба, а затым на вачах прысутных удзельнікаў працэсіі паволі апусціліся на балдахін, які неслі над фігурай. Потым ускочылі паміж кветак і схаваліся там, скурчыўшыся перад статуяй Марыі. Да здзіўлення ўсіх яны трывалі так, нібы на малітве.

Чытаць цалкам: Адна з прыгажэйшых натуральных дэкарацый

 

Слова для Жыцця (140)

Актуальна - Слова для Жыцця

Папа Францішак
    Марыя паказана ў Евангеллі як маўклівая жанчына, якая часта не разумела ўсяго, што адбывалася навокал, але разважала над кожным словам і падзеяй у сваім сэрцы. У такіх паводзінах бачна прыгожая рыса Яе псіхікі: Марыя не скараецца перад няўпэўненасцю жыцця, асабліва калі здаецца, што нічога не атрымліваецца. Тым больш гвалтоўна не пратэстуе, наракаючы на жыццёвы лёс, які нам часта паказвае сваё варожае аблічча. Яна слухае: не забывайцеся, што заўсёды існуе вялікая сувязь паміж надзеяй і слуханнем.
    Мы не сіроты, бо маем Маці ў Небе – гэта святая Багародзіца. Яна вучыць нас цноце чакання, нават калі ўсё здаецца пазбаўленым сэнсу. Яна заўсёды давярае таямніцы Бога, нават калі Ён здаецца незаўважным за злом свету. Прымае жыццё такім, якім яно даецца: са сваімі шчаслівымі днямі, але і трагедыямі, каторыя наўрад хто хоча напаткаць. Вось бы Марыя ў моманты цяжкасцей падтрымлівала нашы крокі і казала ў сэрцы: “Устань, паглядзі наперад! Паглядзі на гарызонт”. Бо Яна – Маці надзеі.
Фрагмент катэхезы падчас агульнай аўдыенцыі, 10.05.2017 

Чытаць цалкам: Слова для Жыцця (140)

 

Адчуванне сапраўднай каталіцкай еднасці і моцы

Зваротная сувязь - Лісты чытачоў

Піша да вас Валянціна Міхайлоўская. Я таксама паходжу з Гродзеншчыны, з Лідскага раёна. Цяпер жыву з сям’ёй у Маладзечне. Вяртаючыся ад родных, акрамя добрага настрою і пачастункаў абавязкова прывожу газету “Слова Жыцця”. Гэта дарагі кавалачак маёй малой радзімы, які дае адчуванне сапраўднай каталіцкай еднасці і моцы.
    Паважаныя чытачы, вырашыла падзяліцца з вамі радасцю ад перэгрынацыі фігуры Маці Божай Фацімскай, якая з мінулага года працягваецца ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. З 22 красавіка па 13 мая фацімскую фігуру Марыі сустракалі ў Маладзечанскім дэканаце. Наша парафія св. Юзафа была першай у рэгіёне, хто яе прымаў. Урачыста і ўзнёсла, пад мелодыю касцёльнага звона маладзечанцы сустракалі сваю Маці. Кожны з прысутных адчуваў вялікую радасць і гонар ад наведвання ў парафіі асвечанай у Фаціме фігуры Марыі. Тым самым можна было нібы дакрануцца да святога месца, дзе аб’явілася Нябесная Каралева.

Чытаць цалкам: Адчуванне сапраўднай каталіцкай еднасці і моцы

 

Варта ведаць (97)

Актуальна - Варта ведаць

  Касцёл узнёс да хвалы алтара с. Леапальдыну Наудэт. Гэтая італьянская манахіня, якая паходзіць з французска-нямецкай сям’і, жыла на мяжы XVIII–XIX стагоддзяў. Заснавала Кангрэгацыю Сясцёр ад Святой Сям’і. Узгадваючы біяграфію новай бласлаўлёнай, прэфект Кангрэгацыі па справах кананізацыі кард. Анджэла Амата звярнуў увагу, што гэта была жанчына вялікай веры, якая “магла спантанна камунікаваць з іншымі людзьмі, каторыя, успрымаючы манахіню як настаўніцу і прыклад веры, спрабавалі яе пераймаць”. Беатыфікацыя была 5-ым абрадам такога тыпу ў гэтым годзе і 66-ым у бягучым пантыфікаце.

Чытаць цалкам: Варта ведаць (97)

 

Нас паклікала Панна Марыя

Роздум - На шляху да святасці

У бягучым годзе Легіёну Марыі, які існуе пры парафіі Божай Міласэрнасці ў Гродне, спаўняецца 10 гадоў. Хочам падзяліцца невялікім вопытам свайго служэння, распавесці аб тых кроплях нашай працы, якія ўліваюцца ў агульную дзейнасць Легіёнаў свету.
Ля вытокаў
    Усё пачыналася проста і нават нечакана. Аднойчы пасля св. Імшы ў нашай парафіі выступалі прадстаўнікі Легіёна Марыі з Маладзечна. Яны прыехалі, каб дапамагчы арганізаваць Легіён пры нашым касцёле. Многія ўважліва слухалі выступоўцаў, імкнучыся зразумець: што ўяўляе сабой супольнасць, што ў ёй патрэбна рабіць. Напэўна, кожны думаў па-свойму: “Што мне дадуць гэтыя спатканні?”, “Ці варта ахвяраваць на тое свой час?”. Штосьці супраціўлялася і ўнутры мяне: “Ці патрэбна гэта цяпер?”. Але ўсё ж цвёрдым крокам накіравалася ў капліцу, куды нас запрасілі легіянеры.
    І закруцілася. Ахвотныя пачалі разам сустракацца, чытаць малітвы ў інтэнцыях навяртання людзей, што страцілі сэнс веры, плёну святарскіх місій, чысціні ўзаемаадносін у моладзевым асяроддзі, любові і ўзаемапавагі ў сем’ях, мудрасці для кіраўнікоў дзяржаў і інш.
    Сваю практычную работу распачалі ў 4-й гарадской клінічнай бальніцы. Размаўлялі з жанчынамі, якія вырашыліся на аборт. Спрабавалі данесці да іх свядомасці, што ў будучым такі выбар можа прывесці да цяжкіх дохоўных праблем, самотнасці, дэпрэсіі, розных захворванняў.

Чытаць цалкам: Нас паклікала Панна Марыя

 

Стваральнік унікальнай калекцыі “Біблія ў філатэліі”

Літургія - Хрысціянскія традыцыі

Паважаныя Чытачы, у мінулым нумары мы пазнаёмілі Вас з марыйнымі абразамі на паштовых марках. Гэтая калекцыя належыць філатэлісту Лявону Карповічу з мястэчка Лунна. Ён збірае маркі на біблейскую тэматыку, праз сваё захапленне папулярызуючы сярод людзей важныя ісціны Святой Кнігі.
Праца філатэліста мабілізуе да пошуку
    Большую частку свайго жыцця Лявон Карповіч адпрацаваў настаўнікам. Калекцыяніраваць паштовыя маркі пачаў у 1990-я гг. “Раней філатэлія была масавым захапленнем. Многія школьнікі збіралі маркі, некаторыя з іх пасля прысвячалі калекцыяніраванню ўсё сваё жыццё. Я ж прыйшоў у філатэлію вельмі позна, і тое дзякуючы сваім сябрам, – распавядае спадар Лявон. – Збіраць маркі з усяго свету было б бессэнсоўным заняткам. Уявіце, колькі іх! Гэта як ахапіць неахопнае. Таму шукаў адмысловую тэму. На самым пачатку гэта была «Белавежская пушча», пасля – калекцыя марак па гісторыі Беларусі”.
    Але тут у спадара Лявона былі “канкурэнты”, таму, каб не паўтарацца, ён пачаў шукаць сапраўды рэдкую тэму, нешта “сваё”. Так нарадзілася ідэя сабраць і апісаць паштовыя маркі, якія ілюструюць біблейскія сюжэты. “Святое Пісанне з’яўляецца адной з найважнейшых кніг у гісторыі свету, прычым не толькі ў духоўным плане, але і ў літаратурным, гістарычным, сацыяльным. Для многіх людзей гэта свайго роду жыццёвая інструкцыя, крыніца мудрасці, якая вучыць любіць і дараваць”, – падкрэслівае філатэліст.

Чытаць цалкам: Стваральнік унікальнай калекцыі “Біблія ў філатэліі”

 

З каталіцкага друку (141)

Актуальна - Друк

Манету ў гонар
   свсв. Пятра і Паўла
   адчаканяць у Ватыкане

   Яна будзе выпушчана Ватыканскім філатэлістычна-нумізматычным аддзелам да 1950-й гадавіны мучаніцкай смерці святых Апосталаў.
Графічнае афармленне манеты распрацавала італьянскі скульптар Габрыэла Цітола. На ёй прадстаўлены святыя і характэрныя для іх іканаграфічныя сімвалы – ключы і меч. Першы спасылаецца на перадачу св. Пятру Езусам ключоў ад Нябеснага Валадарства, а другі – на жыццё і мучаніцкую смерць св. Паўла.
    Набыць памятную манету можна будзе па кошце 18 еўра.

Чытаць цалкам: З каталіцкага друку (141)

 

XXIV Дыяцэзіяльныя дні моладзі ў Навагрудку

Актуальна - З жыцця Касцёла

Сёлета маладых людзей разам з іх душпастырамі 6–8 мая гасцінна прымала парафія св. Міхала Арханёла, сёстры назарэтанкі, а таксама мясцовыя адукацыйныя ўстановы. Дэвізам сустрэчы сталі словы: “Вялікія рэчы ўчыніў нам Бог праз Марыю”.
Дзень першы
    Св. Імшу на адкрыццё мерапрыемства ўзначаліў дапаможны біскуп Гродзенскай дыяцэзіі Юзаф Станеўскі. У гаміліі іерарх адзначыў, што сёння вельмі важна ісці напе- рад. “Нельга стаяць на месцы, трэба няспынна развіваць сваю веру. Ад вас, маладое пакаленне, залежыць будучыня Касцёла, грамадства, краіны”, – заўважыў біскуп. Пасля адбылася канферэнцыя на тэму “Марыя – наша Маці і прыклад жыцця”, якую правёў а. Андрэй Ядкоўскі CSsR. Падчас прамовы святар даў моладзі каштоўную параду: “Калі хочаш быць шчаслівым, бяры ў рукі ружанец”.
    Праграму першага дня на цэнтральнай плошчы горада завяршыў канцэрт праслаўлення. Разам з семінарыйным гуртом “AVE” моладзь усхваляла Бога праз спеў і танцы.

Чытаць цалкам: XXIV Дыяцэзіяльныя дні моладзі ў Навагрудку

 

Місія кожнага душпастыра – зразумець іншага чалавека

Актуальна - Інтэрв'ю

Гродзенскі ардынарый Аляксандр Кашкевіч неаднаразова падкрэсліваў, што май з’яўляецца для яго асаблівым і любімым месяцам. Менавіта ў гэты час у 1976 годзе іерарх атрымаў святарскія пасвячэнні, а ў 1991 годзе – біскупскія. Напярэдадні важных гадавін успамінаем з ардынарыем пра бацькоў і першыя сакраманты, разважаем аб Божай міласэрнасці і духоўнай блізкасці са святымі.
– Ваша Эксцэленцыя, раскажыце пра сям’ю, з якой паходзіце. Як выхоўвалі Вас бацькі?
    – Я нарадзіўся ў в. Падгайдзе, што належыць да парафіі Эйшышкі на Віленшчыне, у шматдзетнай сям’і земляробаў. Мае бацькі, як і далейшыя сваякі, былі католікамі. Я рос у атмасферы, прасякнутай жывой верай, малітвай, замілаванасцю да рэлігійных традыцый, якія мы вельмі старанна і шчыра захоўвалі.
    Колькі сябе памятаю, бацькі – а асаблівым чынам мама – вельмі клапаціліся аб маім рэлігійным выхаванні. У родным доме штодзённа разам адгаворвалі пацеры. Рабілі гэта па-асабліваму, паколькі пасля малітваў паўтаралі таксама 10 Божых запаведзяў, 5 касцёльных наказаў, 2 запаведзі любові і галоўныя праўды веры. Таму ўжо ў маленстве я не толькі навучыўся маліцца, але і пазнаёміўся з асноўным зместам Катэхізіса.

Чытаць цалкам: Місія кожнага душпастыра – зразумець іншага чалавека

 

Чаму Бог прабачае грахі? Дзе мяжа Яго міласэрнасці?

Зваротная сувязь - Пытанні і адказы

Ужо ў Старым Запавеце можна заўважыць вялікую міласэрнасць Бога да свайго народа. Колькі разоў людзі адварочвалі свае галовы і сэрцы ад праўдзівай дарогі, падалі ў грахах, але Усемагутны кожны раз ім прабачаў і падымаў з балота правіннасцей. “А ў Пана Бога нашага міласэрнасць і прабачэнне, хоць мы бунтаваліся супраць Яго і не слухаліся голасу Пана Бога нашага...” (Дан 9, 9–10).
    Мы назіраем вялікую любоў Стварыцеля да чалавека на працягу ўсёй гісторыі ізраільскага народа. Трэба адзначыць, што яна перапоўнена клопатам. “Не хацеў Бог караць нас потым, калі мы дасягнём канца грахоў. Ён ніколі не забірае ад нас сваёй міласэрнасці, хоць выхоўвае нас праз праследаванні, аднак не пакідае свой народ” (2 Мак 6, 15–16). Ужо тады Усемагутны нібы дае прыклад таго, што мы павінны рабіць у сваім жыцці. Здавалася б, чалавек мусіць гэта разумець і пераймаць словы Бога, але ён застаецца ўпартым.
    Нябесны Айцец ідзе далей у міласэрнасці – пасылае чалавецтву свайго Сына. Езус, праходзячы па гарадах і вёсках, праз прыпавесці пра блуднага сына, згубленую авечку і страчаную драхму падкрэслівае вялікую міласэрнасць Бога да кожнага чалавека.

Чытаць цалкам: Чаму Бог прабачае грахі? Дзе мяжа Яго міласэрнасці?

 

Чаму ў маі молімся Ларэтанскай літаніяй?

Адпачынак - Хвілінка мудрасці

Літанія – гэта збор малітоўных зваротаў, адрасаваных асобе, праз заступніцтва якой выпрошваем неабходныя ласкі. Заклікі ў выглядзе кароткіх формул называюць розныя характарыстыкі святога, здарэнні з яго жыцця. Яны з’яўляюцца нібы маленькімі каменьчыкамі вялікага мазаічнага пано.
    Ларэтанская літанія атрымала сваю назву ад італьянскага горада Ларэта, дзе ў мясцовай базіліцы захоўваецца т. зв. святы дом, фрагменты жылля Багародзіцы. Менавіта тут Літанія Найсвяцейшай Панне Марыі была асабліва папулярнай. Аднак лічыцца, што з’явілася яна ў XII стагоддзі ў Францыі. Першапачатковая версія Літаніі не захавалася. Адзін з варыянтаў тэксту ў 1575 годзе кіраўнік хору ў Ларэта Кастанца Порта паклаў на музыку. Гэта і паспрыяла папулярызацыі менавіта такой версіі, якая стала вядомай ва ўсім свеце. У 1581 годзе папа Сікст V дараваў індульгенцыю (поўны адпуст караў за грахі) усім, хто чытае Ларэтанскую літанію.
    Марыя працягвае сваю далонь і дапамагае кожнаму, нават самаму вялікаму грэшніку, які да Яе звяртаецца. Няхай пацвярджэннем гэтаму будзе апавяданне святара-салезіяніна Бруна Фэрэра “Святы Пётр і Марыя”.

Чытаць цалкам: Чаму ў маі молімся Ларэтанскай літаніяй?

 

Старонка 1 з 191:

Актуальны нумар

Наш каляндар

kalendar 2017 by1s
Каляндар «Слова Жыцця»
на 2017 год

Літургічны каляндар

 
white
Літургія Слова на сёння:
Адзначаем імяніны:
Да канца года засталося дзён:  219

Чакаем Вашай падтрымкі

skarbonkaДарагія Чытачы!
Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.