Jubileusz

Błogosławiony Franciszek Marto

W poprzednim numerze czytelnicy mieli możliwość bliżej poznać bł. Hiacyntę Marto – bystrą, wrażliwą, czułą dziewczynkę, która ofiarowała posiłki za grzeszników i dużo się modliła za Ojca Świętego. Jaki był jej brat?

Urodził się 11 czerwca 1908 roku w Aljustrel (Portugalia). W odróżnieniu od swojej młodszej siostry Hiacynty wydawał się bardziej wyciszony, zamyślony. Ojciec Franciszka przyznawał, że syn był bardzo cichy i wzorowo posłuszny. Nie kłócił się z nikim. Łucja natomiast mówiła o nim: „Ja sama nie bardzo lubiłam Franciszka, ponieważ jego pokojowy temperament kontrastował z moją nadmierną żywotnością”.
    Chłopak odznaczał się głęboką wiarą. Był odważny, opiekuńczy i zdolny do wielkich poświęceń. Miał dobre zdrowie. Wrażliwa dusza Franciszka zachwycała się pięknem stworzenia: niebem, strumykami, kwiatami, a przede wszystkim słońcem, które było dla niego symbolem mocy Boga. †

Do życia trojga pastuszków wkroczył sam Bóg i powierzył im przekazać Orędzie skierowane do całego świata. Łucja, Franciszek i Hiacynta nie tylko starli się osobiście spełnić żądania Maryi, lecz także szli do innych, aby przekonać ludzi o prawdziwości tych objawień i zachęcić ich do modlitwy. Dzieci stały się zdolne do heroicznych ofiar, składanych z miłości do Jezusa za nawrócenie grzeszników i zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi. Były przejęte losem grzeszników. Współczucie do ludzi zagubionych wzrosło jeszcze bardziej po zobaczeniu ukazanej im przez Maryję wizji piekła.
    Pewnego dnia Franciszek i Hiacynta usłyszeli od Maryi, że niedługo odejdą do nieba. Przyjęli to ze spokojem świadczącym o dojrzałości ich wiary. Łucji natomiast Maryja powiedziała, że zgodnie z pragnieniem Pana Jezusa będzie żyła długo, aby uczyć ludzi godnego oddawania czci Jej Niepokalanemu Sercu.

Niedługo po otrzymaniu Orędzia Franciszek i Hiacynta zmarli.
    W maju 2000 roku papież Jan Paweł II dokonał ich beatyfikacji. Wspomnienie liturgiczne błogosławionych Hiacynty i Franciszka Marto przypada na 20 lutego. Łucja natomiast wstąpiła do karmelitanek bosych. Odeszła do wieczności znacznie później, w 2005 roku. Nadal trwa jej proces beatyfikacyjny, który niedługo powinien dobiec końca.†

Na 100-lecie objawień Matki Bożej w Facimie (1917-2017)

Wypasając owce w dolinie Cova da Iria, dzieci spotykały się z Maryją, która dała im do ręki konkretną broń do walki z siłami zła i powiedziała: „Jestem Panią Różańca. Przyszłam ostrzec wiernych, aby poprawili się i błagali o przebaczenie grzechów. Nie wolno im więcej obrażać Pana Boga, ponieważ jest już zbyt ciężko obrażany grzechami ludzi... Ludzie muszą odmawiać różaniec. Niech odmawiają go każdego dnia”.

W każdym ze swoich objawień Maryja przypominała
o różańcu, niejako podkreślając, że poprzez praktykę tej modlitwy każda osoba może wyprosić u Pana Boga potrzebne łaski, a szczególnie dar pokoju dla całego świata.
W pierwszym objawieniu 13 maja Matka Boża miała dłonie złączone jakby w geście modlitwy, które opierały się na piersiach i które były zwrócone ku górze. Z Jej prawej dłoni opadał różaniec. Kiedy dzieci zapytały Ją, czy pójdą do nieba, Maryja odpowiedziała twierdząco. Jednak zwracając się do Franciszka, dodała, że musi on „odmówić jeszcze wiele różańców”. Matka Boża dała w ten sposób do zrozumienia, że „wiele różańców” potrafi otworzyć niebo. †

Na100-lecie objawień Matki Bożej w Fatimie (1917-2017)

Bieżący rok jest ważnym rokiem dla Kościoła powszechnego. W tym czasie przypada 100. rocznica objawień Najświętszej Maryi Panny w Fatimie. Matka Boża przyszła do trojga dzieci, aby przez nie upomnieć ludzkość. „Grzechy świata są zbyt wielkie, ludzie muszą przestać obrażać Boga i zacząć prosić o wybaczenie za swe grzechy, jeśli świat ma odnaleźć jedność i pokój”. Orędzie fatimskie przekazane nam za pośrednictwem 10-letniej Łucji oraz jej kuzynów – 7-letniej Hiacynty i 9-letniego Franciszka – nakłania ludzkość do nawrócenia, aby w ten sposób uchronić świat przed katastrofą, a dusze grzeszników przed wiecznym potępieniem.

W orędziach Matki Bożej w Fatimie otrzymujemy obietnicę zwycięstwa Serca Jezusowego i Niepokalanego Serca Maryi nad złem. Jednak do tego jest koniecznie potrzebne współdziałanie z Nimi. Dlatego też przyszłość nasza oraz całego świata – w tych Najświętszych Sercach oraz w naszych rękach!
   
    Fatimski testament duchowy jest aktualny po 100 latach od objawień Matki Bożej:
    • Rozszerzanie i pogłębianie czci Maryi i Jej Niepokalanego Serca, najściślej zjednoczonego z Sercem Jezusowym. „Jezus pragnie, abym była bardziej znana i miłowana” – podkreślała Najświętsza Panna w Fatimie. †