Parafii i świątynie

Obecnie miejscowości Jabłonowo nie ma na mapie Grodzieńszczyzny. Majątek Jabłonowo i stara kaplica obok niego pozostały jedynie na starych przedwojennych planach.
    Po kaplicy, co prawda, pozostały również mury. Została zbudowana w tym samym stylu co nowo odrestaurowany kościół w Wołczynie w powiecie kamienieckim obwodu brzeskiego. Kaplica ma całkowicie ten sam centryczny plan kwadratowy i objętość konstrukcyjną, to samo usytuowanie otworów okiennych na tych samych fasadach, tę samą grubość ścian i te same techniki układania cegieł. Szczególnie interesująca jest technika zdobienia tynków elewacyjnych: powierzchnia między pilastrami jest wypełniona małymi wgłębieniami, co tworzy interesujący efekt izolacji pilastrów o stosunkowo małej grubości. Dach miał kiedyś piękną latarnię z koroną. Wewnątrz w czterech rogach znajdowały się loże z balkonami na dwóch piętrach.

Historia Werejek nie sięga dalekich czasów, jak w przypadku większości miejscowości Grodzieńszczyzny. Jeszcze w 1796 roku była to wieś replewskiej parafii, w skład której wchodziło tylko trzynaście dworów. Werejki zaczęły jednak szybko rosnąć i wzbogacać się, dzięki gospodarności rodu Bispingów pochodzących z Westfalii. Bispingowie przenieśli się do Wielkiego Księstwa Litewskiego, aby uciec przed prześladowaniami religijnymi, i długo służyli królom i wielkim książętom na stanowiskach państwowych i wojskowych. Tak się złożyło, że Bispingowie zgromadzili najbogatsze posiadłości na Grodzieńszczyźnie już pod koniec istnienia Rzeczypospolitej. Dwie córki Józefa Bispinga – Józefa i Aleksandra – były właścicielkami nie tylko Werejek, ale także Hołowczyc, Kuźmiczów, Dziewiatkowców, Strubnicy, Wiercieliszek oraz wielu innych wsi i majątków.