GRODNO
Niedziela,
19 maja
2024 roku
 

Słowo dla Życia

Slowo dla Życia (160)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    W chwilach, kiedy wątpliwości i lęk tłoczą się w naszych sercach, konieczne staje się rozeznanie. Pozwala nam ono uporządkować zamęt w myślach i uczuciach, aby działać w sposób właściwy i roztropny. Pierwszym krokiem w tym procesie, prowadzącym do przezwyciężenia lęków, jest ich wyraźne określenie, by nie okazało się, że marnujemy czas i energię, padając łupem nietrwałych upiorów pozbawionych oblicza. W tym celu zapraszam wszystkich, byście zajrzeli do swego wnętrza i nazwali wasze lęki po imieniu. Zadajcie sobie pytanie: co mnie martwi, czego boję się najbardziej dzisiaj, w konkretnej sytuacji, której doświadczam? Co mnie blokuje i nie pozwala iść naprzód? Dlaczego nie mam odwagi, by dokonać ważnych decyzji, które powinienem podjąć? Nie lękajcie się uczciwie spojrzeć na swoje lęki, uznać je takimi, jakie są, i zmierzyć się z nimi. […] W Piśmie Świętym znajdujemy 365 razy wyrażenie „nie lękajcie się”, ze wszystkimi jego odmianami. To jakby powiedzieć, że każdego dnia roku Pan chce, abyśmy byli wolni od bojaźni. Nigdy nie może ona mieć ostatniego słowa, w szczególności dla nas, chrześcijan, ale powinna stanowić okazję, aby dokonać aktu wiary w Boga… a także wiary w życie!
Fragment przesłania na ХХХІІІ Światowy Dzień Młodzieży  
 

Slowo dla Życia (159)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    Kościół będący misterium komunii jednoczy się z ofiarą Chrystusa i Jego wstawiennictwem. W tym świetle w katakumbach Kościół często jest przedstawiany jako kobieta na modlitwie, z szeroko otwartymi ramionami, w postawie „orantki”. Kościół się modli. Jest taki fragment w Dziejach Apostolskich mówiący o tym, że kiedy Piotr był w więzieniu, „Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga” (por. Dz 12, 5). Kościół modlący się. A kiedy idziemy na Mszę św., udajemy się po to, by urzeczywistniać to właśnie: modlący się Kościół. Podobnie jak Chrystus, który wyciągnął ramiona na krzyżu, Kościół ofiarowuje się i wstawia za wszystkich ludzi przez Niego, z Nim i w Nim. [...] W Modlitwie Eucharystycznej nikt i nic nie jest zapomniane, ale wszystko jest doprowadzone do Boga. [...] I kiedy ja czy moi krewni jesteśmy w potrzebie lub ktoś bliski przeszedł z tego do innego świata, mogę o tym wspomnieć bądź milcząco, bądź też pisząc imię, aby zostało dołączone.
Fragment przemówienia wygłoszonego podczas audiencji ogólnej w Watykanie, 07.03.2018  
   

Slowo dla Życia (158)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    Zatrzymaj się, spójrz i powróć […]. Zatrzymaj się na chwilę przed patrzeniem dumnym wzrokiem, komentarzem przelotnym i lekceważącym rodzącym się z zapomnienia o czułości, litości i szacunku dla spotkania z innymi, zwłaszcza słabymi, poranionymi, a także zanurzonymi w grzechu i błędach. Zatrzymaj się na chwilę przed presją, by chcieć kontrolować wszystko, wszystko wiedzieć, zniszczyć wszystko, rodzące się z zapomnienia o wdzięczności za dar życia i za wiele otrzymanego dobra. Zatrzymaj się na chwilę przed ogłuszającym hałasem, który osłabia i oszałamia nasze uszy i sprawia, że zapominamy o owocnej i twórczej mocy milczenia. Zatrzymaj się na chwilę przed postawą wzniecania uczuć jałowych, bezpłodnych, wynikających z zamknięcia i rozczulania się nad sobą, prowadzącą do zapomnienia o wychodzeniu na spotkanie innych, aby dzielić ciężary i cierpienia. Zatrzymaj się na chwilę przed pustką tego, co chwilowe, przejściowe i ulotne, pozbawiające nas korzeni, więzi, wartości drogi i umiejętności bycia zawsze pielgrzymami. Zatrzymaj się, aby patrzeć i kontemplować!
  Fragment homilii wygłoszonej w Środę Popielcową w rzymskiej bazylice św. Sabiny, 14.02.2018
   

Slowo dla Życia (157)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    Ponownie zbliża się Pascha Pana! Aby się do niej przygotować, każdego roku Opatrzność Boża daje wiernym Wielki Post – „sakramentalny znak naszego nawrócenia”, który zapowiada i urzeczywistnia możliwość nawrócenia się
do Wszechmocnego całym sercem i całym życiem.
W tym roku pragnę pomóc Kościołowi w przeżywaniu
z radością i w prawdzie tego czasu łaski, a inspiruję się słowami Jezusa: „Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (Mt 24, 12). [...] Chciałbym, aby mój głos wyszedł poza granice Kościoła katolickiego i dosięgnął Was wszystkich, mężczyźni i kobiety dobrej woli, otwarci na Boga. Jeśli podobnie jak my smucicie się z powodu rozprzestrzeniania się złośliwości w świecie, jeśli niepokoi Was zlodowacenie paraliżujące serce i czyny, jeśli widzicie, że słabnie poczucie ogólnego człowieczeństwa, dołączcie do nas, by razem się modlić do Boga, pościć i razem, na ile jest to możliwe, pomagać braciom!
Fragment orędzia na Wielki Post 2018  


biskup   Ks. bp Aleksander Kaszkiewicz

      W Wielkim Poście jesteśmy w sposób szczególny zaproszeni do podjęcia na nowo wysiłku osobistego nawrócenia. Już teraz zastanówmy się, jakie postanowienia wielkopostne poweźmiemy w tym roku, aby ten czas łaski nie minął bezowocnie, ale pomógł nam odnowić się wewnętrznie i jeszcze bardziej zbliżyć do Boga.
Tradycja Kościoła podpowiada, że szczególnie pomocne w walce z grzechem i pokonywaniu własnych słabości są modlitwa, post i jałmużna. Postarajmy się wykorzystać okres Wielkiego Postu jako okazję do pogłębienia naszego życia modlitwy. Oprócz niedzielnej Mszy św., bierzmy udział w pięknych, uświęconych wielowiekową tradycją nabożeństwach Gorzkich Żali i Drogi Krzyżowej, które pomogą w rozważaniu tajemnic Męki Pańskiej. Dobrze będzie, jeśli w Wielkim Poście zadbamy o wspólną modlitwę w rodzinie, o lekturę Pisma Świętego, o udział w Eucharystii również w dni powszednie. Nie zapomnijmy także o obowiązku wzięcia udziału w rekolekcjach parafialnych, przystąpienia do sakramentu pojednania i przyjęcia Komunii św. Każda forma modlitwy zbliża nas do Boga, wzbudza w sercu miłość do Niego, wdzięczność i pokorę, chroni przed pychą i egoizmem.
Wielki Post jest także czasem umartwienia, czyli kształtowania woli przez dobrowolną rezygnację z tego, co niepotrzebne, zbyteczne lub szkodliwe, co utrudnia życie duchowe i może doprowadzić do uzależnienia. […] Jałmużna pomaga wyzwolić się z obojętności, egoizmu i zbytniego przywiązania do dóbr materialnych, a zarazem czyni nas bardziej wrażliwymi na potrzeby bliźnich.
   
Fragment listu pasterskiego na Wielki Post 2018  
   

Slowo dla Życia (156)

Słowo dla Życia

Papież Franciszekк
    Jezus pozostawił Kościołowi w darze swoją moc uzdrawiania: „Te zaś znaki towarzyszyć będą tym, którzy uwierzą: […] Na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie” (Mk 16, 17-18). W Dziejach Apostolskich czytamy opis uzdrowień dokonanych przez Piotra (por. 3, 4-8) i Pawła (por. 14, 8-11). Odpowiedzią na dar Jezusa jest zadanie Kościoła, który wie, że powinien obejmować chorych takim samym jak jego Pan spojrzeniem, pełnym czułości i współczucia. Duszpasterstwo służby zdrowia jest i zawsze pozostanie niezbędnym i istotnym zadaniem, które należy realizować z wciąż nowym zapałem, poczynając od wspólnot parafialnych aż po najlepsze ośrodki opieki zdrowotnej. Nie możemy w tym miejscu nie wspomnieć o czułości i wytrwałości, z jakimi wiele rodzin opiekuje się swoimi dziećmi, rodzicami i krewnymi, chronicznie chorymi lub z poważną niepełnosprawnością. Opieka świadczona w rodzinie jest nadzwyczaj- nym świadectwem miłości do osoby ludzkiej i winna być otaczana odpowiednim uznaniem oraz wspierana przez stosowną politykę. Dlatego lekarze i pielęgniarze, kapłani, osoby konsekrowane i wolontariusze, członkowie rodzin oraz wszyscy, którzy angażują się w opiekę nad chorymi, uczestniczą w tej misji Kościoła. Jest to wspólna odpowiedzialność, która podnosi wartość codziennej posługi każdego.
Fragment orędzia Ojca Świętego na XXVI Światowy Dzień Chorego  
   

Słowo dla Życia (155)

Słowo dla Życia

oikumena   „Prawica Twoja wsławiła się mocą” (Wj 15, 6)
      Materiały na tegoroczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan zostały przygotowane przez wiernych na Karaibach. Integralną część celebracji nabożeństwa modlitewnego stanowią Biblia i trzy zestawy łańcuchów.
    Biblia była dla kolonizatorów na Karaibach podstawą do poddania sobie ludności tubylczej oraz szerzenia niewolnictwa. Jednak w rękach uciemiężonych ludów z tego obszaru stała się ona głównym źródłem pociechy i wyzwolenia. Kajdany są mocnym symbolem zniewolenia, odczłowieczenia i rasizmu. Stanowią także symbol władzy grzechu, który oddziela ludzi od Boga i siebie nawzajem.
    „Kto zachowuje słowo Chrystusa, w tym rzeczywiście miłość Boża jest doskonała. Dziękujemy Stwórcy za nasze dziedzictwo chrześcijańskie oraz Jego wyzwalające i zbawcze działanie w historii ludzkości. Panie, pokornie prosimy, by dzięki Twojej łasce Kościoły na całym świecie stały się narzędziami pokoju. Przez ich wspólne działanie jako ambasadorów i pośredników Twojego uzdrowienia oraz jednoczącej miłości wśród podzielonych narodów niech Twoje Imię będzie uświęcone i uwielbione. Amen”.

Z materiałów przygotowanych na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (18-25 stycznia 2018 r.)
   

Słowo dla Życia (154)

Słowo dla Życia


biskup   Ks. bp Aleksander Kaszkiewicz

      Dla nas wszystkich, kimkolwiek jesteśmy, świeci Gwiazda Betlejemska. Przyjmijmy Boga do swoich domów i serc. Niech On oświeca wszystkie mroki naszego życia i niech nas prowadzi. Zechciejmy, tak jak pasterze, opowiadać innym o tej radości, której doświadczamy, której dotknęliśmy tej nocy. Nie możemy jej zatrzymać tylko dla siebie…
    Zauważcie, że od chwili narodzenia Pana Jezusa nasze istnienie nabrało sensu. Nie żyje się ot tak, aby żyć, aby czas zabić. Musimy uświadomić sobie, że Bóg pomyślał o każdym z nas, gdyż Jego Słowo przyszło na świat, aby wszyscyśmy byli braćmi i siostrami Pana Jezusa i żyli tak jak On: Panu Bogu na chwałę, a ludziom na pożytek.
    Musimy pamiętać, że życie człowieka nie jest bezsensowne. Jest jakby kartą piątej Ewangelii. Jest ich cztery, ale jeszcze jedną – wielką, piątą – piszą ludzie: każdy z nas jest jedną z kart tej Ewangelii. Taka strona może być czasami pusta, może być brudna, podarta, podeptana... A może być piękna, tak jak rękopisy średniowieczne, pełne cudownych kolorów i harmonii, którą człowiek podziwia.

Fragment homilii wygłoszonej podczas Pasterki w kościele pw. Świętej Rodziny w Lidzie, 24.12.2017
   

Słowo dla Życia (153)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    Niektóre zlaicyzowane społeczeństwa zatraciły chrześcijański sens niedzieli, na którą swe światło rzuca Eucharystia. W takich sytuacjach konieczne jest ożywienie tej świadomości, aby odzyskać sens świętowania, radości, wspólnoty parafi alnej, solidarności, odpoczynku, który odnawia duszę i ciało. Tych wszystkich wartości uczy nas Eucharystia. [...] Co możemy odpowiedzieć tym, którzy twierdzą, że nie ma potrzeby chodzenia na Mszę św., nawet w niedziele, bo ważne jest, aby dobrze żyć, kochać innych? To prawda, że jakość życia chrześcijańskiego mierzy się zdolnością do miłości, jak Jezus powiedział: „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13, 35). Jakże jednak możemy praktykować Ewangelię, nie czerpiąc niezbędnej do tego energii w każdą niedzielę, jedna po drugiej, w niewyczerpalnym źródle Eucharystii? Nie idziemy na Mszę św., aby dać coś Bogu, ale aby otrzymać od Niego to, czego naprawdę potrzebujemy.

Fragment przemówienia podczas audiencji generalnej w Watykanie, 13.12.2017
 
   

Słowo dla Życia (152)

Słowo dla Życia

Papież Franciszek
    Budowanie kultury spotkania i współpracy wymaga czegoś więcej niż samej tylko tolerancji. Wymaga wyciągnięcia ręki, zaufania i zrozumienia. [...] To pozwala nam podjąć dialog życia, a nie tylko wymianę myśli. Wymaga dobrej woli i akceptacji, ale nie należy jej mylić z obojętnością czy po- wściągliwością w wyrażaniu naszych najgłębszych przekonań. Owocnie angażować się razem z innymi znaczy dzielić się naszymi odmiennymi tożsamościami religijnymi i kulturowymi, zawsze jednak z pokorą, uczciwością i szacunkiem.
Otwartość serca jest pielgrzymką, która prowadzi do poszukiwania dobra, sprawiedliwości i solidarności. Skłania, aby zabiegać o dobro naszych bliźnich. W Liście do Rzymian św. Paweł napominał: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12, 21). Jest to postawa, którą wszyscy możemy naśladować. Religijna troska o dobro naszego bliźniego, wychodząca z otwartego serca, płynie jak wielka rzeka, nawadniając jałowe, pustynne ziemie nienawiści, korupcji, biedy i przemocy, które tak bardzo niszczą ludzkie życie, dzielą rodziny i oszpecają dar stworzenia.

Fragment przemówienia podczas spotkania międzyreligijnego i ekumenicznego w Bangladeszu, 01.12.2017
   

Strona 7 z 24:

Numer aktualny

 

Kalendarz 2022

Kalendarz
«Słowo Życia»
na rok 2022

Kalendarz liturgiczny

 
white
Obchodzimy imieniny:
Do końca roku pozostało dni:  227

Czekamy na Wasze wsparcie

skarbonkaDrodzy Czytelnicy!
Prosimy Was o pomoc w głoszeniu Dobrej Nowiny. Czekamy na Wasze listy, artykuły, zdjęcia i wsparcie finansowe gazety. Jako jedna rodzina "Słowo Życia" pragniemy nieść słowo Boże, mówić o Chrystusie i Kościele co raz większemu gronu ludzi na Białorusi oraz poza jej granicami.