Rozważania

Lato to czas pielgrzymek. Bez przerwy docierają do nas informacje, która pielgrzymka doszła na miejsce, która dopiero wyrusza.
    Wędrowanie do świętych miejsc jest czasem prawdziwie wiernej modlitwy. Jednak potrzebujemy do tego również komfortu fizycznego. Jak go zapewnić? Co warto wziąć ze sobą? Proponujemy krótki poradnik pielgrzyma.

Modlitewnik
    Wspólna modlitwa i śpiew podczas pielgrzymki są bardzo ważne, dlatego nie wolno zapomnieć modlitewnika, różańca oraz śpiewnika z repertuarem pieśni (najczęściej każda z pielgrzymek ma własny). †

Kobieta, która dowiedziała się, że spodziewa się dziecka, jest pełna radości i wzruszenia. Mogą ją niepokoić pytania: „Czy zostanę dobrą mamą?”, „Co powinnam ofiarować swemu niemowlęciu, by wychować je na szlachetnego człowieka?”. Odczuwać swego rodzaju zakłopotanie z tego powodu jest zupełnie normalne – przecież to taka odpowiedzialność!

Zatroszczyć się o odporność duchową
    Będąc w stanie nadmiernego zatroskania przyszłe matki mogą pochłaniać lektury o wychowaniu, szykować dla dziecka śliczne ubranko. Niektóre uczęszczają na specjalne kursy, radzą się koleżanek „z doświadczeniem”. Wszystko to, wiadomo, jest potrzebne. Jednak najważniejsze, co może uczynić kobieta już na etapie przygotowania do spotkania z niemowlęciem – ofiarować siebie i jego Bogu. †

Ostatnio dużo się mówi o odpoczynku.
    Wielu czuje zmęczenie i z rozmiłowaniem myśli, gdzie się wybierze na wczasy.
    Latem ten temat jest szczególnie aktualny, gdyż rozpoczyna się sezon długo oczekiwanych urlopów i wakacji. Spójrzmy więc, co na to Biblia.

Izraelici z dawien dawna naśladują rytm tworzenia przez Boga świata, opis którego został dokładnie podany na kartach Starego Testamentu (por. Rdz 1, 1-2, 4a). Pan trudził się w ciągu sześciu dni: najpierw dzielił niebo i ziemię, wodę i ląd, by później wypełnić to wszystko żywym stworzeniem, w ten sposób przygotowując świat dla człowieka, który miał w nim zamieszkać. „A gdy ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął” (Rdz 2, 2). Naród wybrany również pracował sześć dni w tygodniu, w siódmym natomiast świętował szabat - dzień wolny od jakiegokolwiek wysiłku.
    W starożytności nawet poganie ofiarowywali niewolnikom i zwierzętom możliwość dłuższego snu i odpoczynku, by nabierali się sił do dalszej wytężonej pracy. Izraelici, obchodząc ostatni dzień tygodnia w szczególny sposób, dawali przez to wyraz przekonaniu, że człowiek powinien mieć określony czas na uświadamianie sobie, kim naprawdę jest oraz jaki sens mają jego życie i podejmowane wysiłki. †

Jeśli świątynia jest miejscem modlitwy, to pielgrzymka jest drogą modlitwy. W jej trakcie wędrujący ożywiają swoją wiarę.

W pielgrzymce kroczą po to, by przeprosić za swoje grzechy, wymodlić u Boga potrzebne łaski (zdrowie, dar rodzicielstwa itd.)
    lub podziękować za otrzymane (pomyślne zakończenie roku szkolnego, zdanie egzaminów, sesji, wyzwolenie z nałogu i in.).Ludzie wyruszają do miejsc świętych również z chęci uświęcenia siebie tzw. drogą nawrócenia, najważniejszą składową której jest stan pokuty. Każda pielgrzymka to również „złapanie oddechu” i odpoczynek od codziennej monotonii, możliwość świadczenia chrześcijańskiego braterstwa. Do tego wszystkiego jest aktem oddania czci Bogu. †

Witalij i Ina Biełoocy z parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Grodnie przez kilka lat czekali na dziecko. Bóg okazał małżonkom łaskę i hojnie obdarzył potomstwem. Dziś są rodzicami 10-letniego Augustyna, 8-letniego Dominika, 6-letniego Jana i 1-rocznej Marii.
    Mąż i żona od małego wychowują dzieci w wierze. Są stanowczo pewni, że w rodzinie koniecznie musi być miejsce dla Boga. Na łamach „Słowa Życia” małżon- kowie opowiadają o swojej codzienności oraz rozważają o tym, co pomaga im w byciu jednym. †

1 czerwca w grodzieńskiej parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny odbył się IX Diecezjalny Dzień Dziecka.
    W wydarzeniu wzięło udział ponad 2,5 tys. chłopców i dziewcząt z różnych zakątków diecezji grodzieńskiej, a także z archidiecezji mińsko-mohylewskiej.

Dzieciom towarzyszyli kapłani, siostry zakonne, rodzice i opiekunowie. Ponad 100 wolontariuszy i animatorów starało się urozmaicić święto, aby wszyscy jego uczestnicy zdobyli niezapomniane wrażenia. Między innymi swoje zdolności demonstrowali iluzjoniści, artyści teatru lalek. Na terytorium przy kościele działały trampoliny i zjeżdżalnie dmuchane, salon fryzjerski, laboratorium fizyko-chemiczne, warsztat artystyczny. Dzieci miały możliwość zagrać na różnych instrumentach muzycznych, a także posiedzieć na prawdziwym motocyklu. Najodważniejsi mogli się znaleźć pod sztucznym deszczem, który podczas wodnego show organizowali przedstawiciele straży pożarnej. †