GRODNO
Czwartek,
23 maja
2024 roku
 

Piaski. Trudne losy świątyni

Parafii i świątynie

piaski2Piaski zawsze znajdowały się na ważnych szlakach. Z południa na północ w dawnych czasach przez to miasto przebiegał szlak królewski z Krakowa do Wilna, a Niemnem ze wschodu na zachód płynęły statki z towarami na Kowno i Królewiec. Położone na dużej, piaszczystej wyspie utworzonej przez rzekę Żelwiankę, Piaski były początkowo dużym dworem, który należał i do Chotkiewiczów, i do Sanguszków, i do Sapiegów... W 1680 roku w Piaskach powstał pierwszy drewniany kościół pw. Wniebowstąpienia Najświętszej Maryi Panny. Gospodarzami świątyni byli ojcowie dominikanie z Dereczyna, który w tym czasie, podobnie jak Piaski, należał do Sapiegów, ale samodzielnej parafii wówczas nie było.
Pod koniec XVIII wieku ubogie miasteczko, do tego zasiedlone głównie przez żydów, zostało opuszczone przez dominikanów. Ich drewniany kościół w 1801 roku został ponownie poświęcony i stał się świątynią parafialną. Drewniany kościół stał przez wiele dziesięcioleci. Była to świątynia kryta gontem, wzniesiona w formie krzyża, w której znajdowało się aż pięć ołtarzy i dwie wieżyczki. Z przodu świątynię zdobiła galeria z rzeźbioną balustradą nad wejściem, która oparta była na czterech filarach. Obok znajdowała się duża drewniana dzwonnica, na której jeden z dzwonów wybijał nawet godziny.
    W drugiej połowie XIX wieku mieszkańcy miasta wybudowali nowy kościół, stary jeszcze przez pewien czas stał obok. Nowa świątynia spłonęła jednak kilka lat później, a sprawa budowy kamiennego kościoła ruszyła z miejsca dopiero w 1896 roku. Wtedy ksiądz ze Strubnicy ks. Klepacki zwrócił się do władz z wnioskiem w sprawie budowy nowego kościoła dla ponad pięciuset katolików. Władze lokalne nie bardzo przychylnie odniosły się do tego pomysłu, jednak gubernator grodzieński Światopełk-Mirski zezwolił na wzniesienie kościoła.
    W 1901 roku pod kierunkiem inżyniera Wilhelma Sroki został postawiony fundament, jednak ukończono kościół dopiero w 1915 roku, gdy ks. Aleksander Hajduk doprowadził sprawę budowy do logicznego zakończenia. Wkrótce podczas walk I wojny światowej świątynia została poważnie uszkodzona przez pociski artyleryjskie. Właśnie wtedy straciła swoją wieżę z kamienia łupanego.
    Przez ponad dziesięć lat kościół popadł w ruinę i dopiero około 1930 roku ponownie rozpoczęły się w nim nabożeństwa. W 1945 roku świątynię zamknięto, a przez kolejne cztery dziesięciolecia wykorzystywano ją jako spichlerz. Może nie najgorsze przeznaczenie dla świątyni, która przynajmniej nie została zniszczona, ale tak się złożyło, że przez sto lat swojego istnienia kościół w Piaskach przez ponad pół wieku nie mógł służyć ludziom jako dom Boży.
    Ale dzisiaj, zwrócony katolikom, przyciąga uwagę każdego podróżnika. Oryginalny zarówno materiał – szlifowany kamień polny – jak i wygląd kościoła, kształt okien i niektórych części ścian budzą skojarzenia ze średniowiecznym zamkiem gdzieś w Szkocji. Co więcej, jeśli pierwsza znajomość ze świątynią pozostawia wrażenie mroku, to po tym, jak słońce wyjdzie zza chmur i kolorowe kamienie zaczynają błyszczeć każdy na swój sposób, nastrój natychmiast się poprawia, a ręka sama się wyciąga, by dotknąć ścian. Nic dziwnego, że kościół w Piaskach miał tak trudną historię.

Numer aktualny

 

Kalendarz 2022

Kalendarz
«Słowo Życia»
na rok 2022

Kalendarz liturgiczny

 
white
Obchodzimy imieniny:
Do końca roku pozostało dni:  223

Czekamy na Wasze wsparcie

skarbonkaDrodzy Czytelnicy!
Prosimy Was o pomoc w głoszeniu Dobrej Nowiny. Czekamy na Wasze listy, artykuły, zdjęcia i wsparcie finansowe gazety. Jako jedna rodzina "Słowo Życia" pragniemy nieść słowo Boże, mówić o Chrystusie i Kościele co raz większemu gronu ludzi na Białorusi oraz poza jej granicami.