GRODNO
Niedziela,
01 wrzesnia 2024 roku |
Poczuć smak słów „dziękuję” i „przepraszam”
![](/images/stories/n418/pokachailo.jpg)
Witam czytelników rubryki młodzieżowej „Na skrzyżowaniu”. W dzisiejszym numerze zastanowimy się nad swoim życiem rodzinnym, ogniwami łańcucha życiowego i powodami do wdzięczności i przebaczenia. Zastanowimy się, co umieścić na rodzinny ołtarz i jak poprawić pogodę w domu.
Naprzód z Bogiem!
Cytat z Biblii:
„Jednakże w Panu nie ma kobiety bez mężczyzny, ani mężczyzna bez kobiety” (1 Kor 11, 11)
Początkowo kobieta została stworzona z mężczyzny, ale teraz mężczyzna nie urodzi się bez kobiety. Bóg wezwał małżonków wzajemnie się uzupełniać i razem Go wysławiać. Wszystko jest stworzone przez Boga i dla Niego.†
Intencja miesiąca:
aby rodziny przeżywające trudności otrzymywały konieczne wsparcie, a dzieci mogły wzrastać w zdrowym i pogodnym środowisku
Papież Franciszek wzywa katolików całego świata, by poświęcić swoje modlitwy w intencji rodzin, które przeżywają trudności. Współczesność okrutnie wystawia na próbę związki małżeńskie, co nie może nie odbić się na psychice dzieci. Dlatego z entuzjazmem módlmy się o sprzyjający klimat w rodzinach.
Przedmiot rozważań miesiąca:
rodzina
Nikt z nas nie przyszedł znikąd, a jest ogniwem łańcucha o nazwie „rodzina”. Najpierw dorastamy w rodzinach, gdzie nas wychowują rodzice, a potem sami stajemy się rodzicami i wychowujemy już swoich dzieci. Każdy ponosi taką samą odpowiedzialność za sąsiednie ogniwa tego łańcucha: za tych, którzy dali nam życie, i za tych, którym daliśmy życie. Czas zastanowić się nad swoimi obowiązkami w odniesieniu do najdroższych ludzi i zadać sobie ważne pytanie: a czy robię wszystko, co mogę i powinienem?
Cel miesiąca:
poczuć smak słów „dziękuję” i „przepraszam”
Słowa „dziękuję” i „przepraszam” zazwyczaj są obecne na modlitwie. Podobnie muszą dotykać duszy ludzi. Zacząć trzeba od rodziny, rozszerzając aureola swojej wrażliwości na znajomych i nieznajomych. Okazja, aby za coś podziękować lub poprosić o przebaczenie, jest zawsze.
Pytanie polega na tym, jak wrażliwe jest nasze serce, czy jesteśmy gotowi do wdzięcznych i uczciwych opinii.
Sprawa miesiąca:
więcej czasu spędzić z rodziną
Dzisiejsze tempo życia niepostrzeżenie pochłania człowieka w wir spraw. I wydaje się, że nie mają końca. Cierpią członkowie rodziny, którzy wymagają uwagi i troski. Postarajmy się więc znaleźć czas, aby poświęcić go na ołtarz rodzinny. Bo czas to najcenniejsze, co może człowiek dać drugiemu: nie można go odzyskać, nie podlega zwrotowi. Dzięki wspólnemu spędzaniu czasu ludzie czują się potrzebni, rosną skrzydła, które podnoszą nad ziemią. To właśnie rodzina jest źródłem ożywienia, z którego należy czerpać siłę.
![](/images/stories/n440/wychowanie.jpg)
„Wychowanie chrześcijańskie”, o. Kazimierz Jędrzejczak ОМІ
Książka będzie przydatna dla osób w każdym wieku. Autor analizuje rozwój religijno-psychiczny człowieka według okresów: prenatalny, przedszkolny, dziecięcy, młodszy szkolny, średni szkolny, starszy szkolny, młodość, wczesna dorosłość, średnia dorosłość, późna dorosłość lub starość. W książce jest również postrzegana doktryna wychowawcza Kościoła katolickiego i takie pojęcia jak „moralność chrześcijańska”, „personalizm chrześcijański”, „humanizm chrześcijański”, „chrystocentryzm”.
Piosenka miesiąca:
„Rodzina”,Wiktoria Witu
Wykonawca rozpoczyna piosenkę od słów, że Bóg stworzył świat piękny, ale jego zniekształcił grzech. Jednak Najwyższy tak umiłował swoje stworzenie, że posłał na ziemię swego Syna, „aby w tym życiu rodzina poznała Ojca”. W piosence brzmi prośba o błogosławieństwo małżeństwa, zachowanie go od wszelkich pokus i poznanie wiecznego szczęścia.
![](/images/stories/n440/luiza-marillac.jpg)
święta Ludwika
Ludwika de Marillac urodziła się dnia 12 sierpnia 1591 roku w rodzinie wysokiego urzędnika parlamentu francuskiego. Dzieciństwo i młodość spędzała w wielu internatach zakonnych. Słabe zdrowie stało na przeszkodzie wstąpieniu do zakonu. Za radą krewnych wyszła za Antoniego Le Gras, sekretarza królowej Anny Medycejskiej. Małżeństwo to nie przyniosło jej szczęścia, gdyż mąż był nerwowy i gwałtowny. Ponadto na skutek choroby utracił posadę. W 1652 roku zastała wdową, opiekując się jednym synem. Opatrzność zetknęła ją ze św. Wincentym a Paulo, pod którego kierownictwem oddała się pracy w zakładanych przez świętego instytutach miłosierdzia, najpierw jako wizytatorka wielu domów opieki, a następnie jako przełożona Córek Miłosierdzia, z których powstało zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia (szarytki). Praca wśród chorych i ubogich stała się celem jej ofiarnego życia.
Zmarła dnia 15 marca 1660 roku. Jej relikwie spoczywają w kaplicy domu zakonnego w Paryżu. Beatyfikował ją papież Benedykt XV w 1920 roku, a kanonizował papież Pius XI w 1934 roku. W 1950 roku zastała ogłoszona przez papieża Jana XXIII patronką służby zdrowia. Dzień pamięci w Kościele katolickim – 15 marca.
|
|
< Poprzednia | Następna > |
---|
Kalendarz liturgiczny
![]() | |
Obchodzimy imieniny: | |
Do końca roku pozostało dni: 122 |
Czekamy na Wasze wsparcie
![skarbonka](/images/stories/skarbonka.png)
Prosimy Was o pomoc w głoszeniu Dobrej Nowiny. Czekamy na Wasze listy, artykuły, zdjęcia i wsparcie finansowe gazety. Jako jedna rodzina "Słowo Życia" pragniemy nieść słowo Boże, mówić o Chrystusie i Kościele co raz większemu gronu ludzi na Białorusi oraz poza jej granicami.