ГРОДНА
Нядзеля,
01 верасня 2024 года |
Усе веры, акрамя Бога, існуюць толькі да пэўнага часу
![](/images/stories/n358/logo-roku-wiary.jpg)
![Кс. Максім Бачарнікаў SCJ Кс. Максім Бачарнікаў SCJ](/images/stories/general/boczar.png)
Многія людзі сёння заўважаюць, што яны яшчэ не падрыхтаваныя ці яшчэ не даспелі да веры ў Бога. Але праўда тое, што вера ў Бога не з’яўляецца нашым набыткам праз інтэлектуальныя намаганні або багаты жыццёвы вопыт, яна не з’яўляецца нашай заслугай, яна – дар ад Бога, які ўручаецца нам ужо ў момант сакраманту святога хросту. Бог хоча, каб мы клапаціліся пра гэты дар і не згубілі яго. Паводле Папы, вера сёння падвяргаецца шматлікім цяжкасцям, у выніку чаго людзі часта пакідаюць яе, адкідваюць ці становяцца да яе абыякавымі. Яшчэ не так даўно ў хрысціянскай Еўропе быць веруючым лічылася нармальным, а той, хто не верыць, павінен быў абгрунтаваць сваё нявер’е. Цяпер усё наадварот: вернік павінен быць здольны да таго, каб абараніць свае рэлігійныя каштоўнасці ў свеце, што зноў становіцца язычніцкім.†
Многія хрысціяне, якія лічаць сябе веруючымі, здавальняюцца, на жаль, толькі дэкларацыяй сваёй веры, не жадаючы змірыцца з яе наступствамі ў асабістым жыцці. Яны не абвяргаюць існавання Бога, але і не жывуць паводле Яго запаведзей. Такую паставу Папа называе практычным атэізмам, які вядзе да рэлігійнай абыякавасці. ХХ стагоддзе было выдатным прыкладам таго, да якіх маральных і духоўных спусташэнняў у цэлых грамадствах і шматмільённых чалавечых ахвяр можа прывесці чалавек, калі ён паставіць сябе на месца Бога. Камунізм, фашызм – усё гэта твор няверуючага чалавека.
Калісьці выдатнага паэта ксяндза Яна Твардоўскага спыталі, ці можна жыць без веры. Ён адказаў: “Чалавек без веры быў бы вельмі няшчасны. Таму ён заўсёды стараецца ў нешта верыць. Так у яго жыцці з’яўляюцца розныя тыпы веры: у грошы, у кар’еру, у самога сябе. Але ж кар’ера рассыпаецца, сам чалавек старэе. Калі ён бачыць, што на самой справе ён нішто, што жыццё заканчваецца хваробай і смерцю, перастае верыць у самога сябе. Усе веры, акрамя Бога, існуюць толькі да пэўнага часу. А вера ў Бога як адзіная сярод усіх гэтых вер можа застацца назаўсёды. Я думаю, што без веры нельга жыць”.
Многія сёння маюць абмежаванае паняцце, што такое хрысціянства, кажа Папа, яны лічаць яго прытрымліваннем пэўных правіл і сістэмы каштоўнасцей. У той час хрысціянства з’яўляецца маёй асабістай сустрэчай з Езусам Хрыстом, які мяне любіць і мае для мяне найлепшы рэцэпт шчаслівага жыцця.
Вера не з’яўляецца адмаўленнем розуму і не патрабуе спынення мыслення. Наадварот: яна дапамагае яму і накіроўвае. Мы бачым, што вера ў нашым жыцці рацыянальная, г.зн. яна абгрунтавана розумам. (Колькі людзей сёння памылкова лічаць інакш?) “Бог сваёй ласкай асвятляе розум, адкрывае яму новыя бязмерныя і бясконцыя гарызонты. Таму вера заўсёды з’яўляецца штуршком для пошукаў, да неспакою ў невычэрпным адкрыванні праўды і рэчаіснасці. Няправільным з’яўляецца папярэджанне некаторых сучасных мысліцеляў, паводле якіх чалавечы розум блакіруецца дагматамі веры”, – гаварыў Папа ў чарговай катэхезе аб веры.
Залежнасць веры ад навукі відавочная, падкрэслівае Бенедыкт XVI. “Наколькі навука з’яўляецца для веры цэнным саюзнікам, каб зразумець Божы план адносна сусвету, настолькі вера дазваляе навуковаму прагрэсу заўсёды здзяйсняцца для дабра і для праўды аб чалавеку, застаючыся такім чынам верным Божаму плану”.
“Кажа неразумны ў сэрцы сваім: Бога няма... Бог паглядае з нябёс на сыноў чалавечых, глядзіць, ці ёсць сярод іх разумны, які б шукаў Яго” (Псалом 52). Аказваецца, што Бог не спяшаецца пакараць нас за наша нявер’е, а цярпліва шукае, хто настолькі мудры, каб шукаць Яго ў сваім жыцці.
Дарагія Чытачы. На гэтым чарговым этапе нашага жыцця жадаю Вам і сабе выкарыстаць гэты перыяд унутранага прыбірання правільна: пакінуць час, каб больш маліцца, правесці асабісты рахунак сумлення, пытаючы сябе асабліва аб веры і яе выніках у сваім жыцці: ці не адмоўлю тым, хто шукае прытулку, ці Езус, які прыходзіць да мяне, знойдзе для сябе годнае месца?
Калісьці выдатнага паэта ксяндза Яна Твардоўскага спыталі, ці можна жыць без веры. Ён адказаў: “Чалавек без веры быў бы вельмі няшчасны. Таму ён заўсёды стараецца ў нешта верыць. Так у яго жыцці з’яўляюцца розныя тыпы веры: у грошы, у кар’еру, у самога сябе. Але ж кар’ера рассыпаецца, сам чалавек старэе. Калі ён бачыць, што на самой справе ён нішто, што жыццё заканчваецца хваробай і смерцю, перастае верыць у самога сябе. Усе веры, акрамя Бога, існуюць толькі да пэўнага часу. А вера ў Бога як адзіная сярод усіх гэтых вер можа застацца назаўсёды. Я думаю, што без веры нельга жыць”.
Многія сёння маюць абмежаванае паняцце, што такое хрысціянства, кажа Папа, яны лічаць яго прытрымліваннем пэўных правіл і сістэмы каштоўнасцей. У той час хрысціянства з’яўляецца маёй асабістай сустрэчай з Езусам Хрыстом, які мяне любіць і мае для мяне найлепшы рэцэпт шчаслівага жыцця.
Вера не з’яўляецца адмаўленнем розуму і не патрабуе спынення мыслення. Наадварот: яна дапамагае яму і накіроўвае. Мы бачым, што вера ў нашым жыцці рацыянальная, г.зн. яна абгрунтавана розумам. (Колькі людзей сёння памылкова лічаць інакш?) “Бог сваёй ласкай асвятляе розум, адкрывае яму новыя бязмерныя і бясконцыя гарызонты. Таму вера заўсёды з’яўляецца штуршком для пошукаў, да неспакою ў невычэрпным адкрыванні праўды і рэчаіснасці. Няправільным з’яўляецца папярэджанне некаторых сучасных мысліцеляў, паводле якіх чалавечы розум блакіруецца дагматамі веры”, – гаварыў Папа ў чарговай катэхезе аб веры.
Залежнасць веры ад навукі відавочная, падкрэслівае Бенедыкт XVI. “Наколькі навука з’яўляецца для веры цэнным саюзнікам, каб зразумець Божы план адносна сусвету, настолькі вера дазваляе навуковаму прагрэсу заўсёды здзяйсняцца для дабра і для праўды аб чалавеку, застаючыся такім чынам верным Божаму плану”.
“Кажа неразумны ў сэрцы сваім: Бога няма... Бог паглядае з нябёс на сыноў чалавечых, глядзіць, ці ёсць сярод іх разумны, які б шукаў Яго” (Псалом 52). Аказваецца, што Бог не спяшаецца пакараць нас за наша нявер’е, а цярпліва шукае, хто настолькі мудры, каб шукаць Яго ў сваім жыцці.
Дарагія Чытачы. На гэтым чарговым этапе нашага жыцця жадаю Вам і сабе выкарыстаць гэты перыяд унутранага прыбірання правільна: пакінуць час, каб больш маліцца, правесці асабісты рахунак сумлення, пытаючы сябе асабліва аб веры і яе выніках у сваім жыцці: ці не адмоўлю тым, хто шукае прытулку, ці Езус, які прыходзіць да мяне, знойдзе для сябе годнае месца?
|
< Папярэдняя | Наступная > |
---|
Літургічны каляндар
![]() | |
Адзначаем
імяніны: | |
Да канца года засталося дзён: 122 |
Чакаем Вашай падтрымкі
![skarbonka](/images/stories/skarbonka.png)
Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.