GRODNO
Niedziela,
01 wrzesnia 2024 roku |
XVII Niedziela zwykła
![](/images/stories/general/evang_jan.jpg)
Z Ew. św. Jana
Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: „Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?” A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić. Odpowiedział Mu Filip: „Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”. Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: „Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu”? Jezus zatem rzekł: „Każcie ludziom usiąść!” A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: „Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło”. Zebrali więc, i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: „Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat”. Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę. †
J 6, 1-15
Nie samym chlebem...
Rozmnożenie chleba napawa optymizmem: Jezusowi nieobojętne są potrzeby ludzi i jest On w mocy zaspokoić nasze pragnienia. Z drugiej strony to wydarzenie wzbudza smutną refleksję: nakarmieni zatrzymali się wyłącznie na pełnym żołądku bez zainteresowania się głębszym sensem Chrystusowego znaku. Dziś jest podobnie. Oczekujemy, że Pan Bóg rozwiąże nasze przyziemne problemy. Niewielu zastanawia się nad tym, co Jezus ma nam do powiedzenia o sobie samym.
Rozmnożenie chleba napawa optymizmem: Jezusowi nieobojętne są potrzeby ludzi i jest On w mocy zaspokoić nasze pragnienia. Z drugiej strony to wydarzenie wzbudza smutną refleksję: nakarmieni zatrzymali się wyłącznie na pełnym żołądku bez zainteresowania się głębszym sensem Chrystusowego znaku. Dziś jest podobnie. Oczekujemy, że Pan Bóg rozwiąże nasze przyziemne problemy. Niewielu zastanawia się nad tym, co Jezus ma nam do powiedzenia o sobie samym.
ks. Jarosław Hrynaszkiewicz
< Poprzednia | Następna > |
---|
Kalendarz liturgiczny
![]() | |
Obchodzimy imieniny: | |
Do końca roku pozostało dni: 122 |
Czekamy na Wasze wsparcie
![skarbonka](/images/stories/skarbonka.png)
Prosimy Was o pomoc w głoszeniu Dobrej Nowiny. Czekamy na Wasze listy, artykuły, zdjęcia i wsparcie finansowe gazety. Jako jedna rodzina "Słowo Życia" pragniemy nieść słowo Boże, mówić o Chrystusie i Kościele co raz większemu gronu ludzi na Białorusi oraz poza jej granicami.