ГРОДНА
Чацвер,
18 ліпеня
2024 года
 

Касцёл Хрыста Валадара ў Азёрах

Парафіі і святыні


Касцёл Хрыста Валадара ў АзёрахДэканат Гродна-Усход
Вядома, што ўжо ў 1669 г. у в. Азёры дзейнічала рыма-каталіцкая святыня – гэта быў філіяльны касцёл ад гродзенскай парафіі. Самастойная парафія тут была заснавана ў 1676 г. Касцёл пад тытулам Маці Божай Ружанцовай быў пабудаваны праз тры гады (у 1679 г.) на сродкі парафіян. Тады святыня стаяла амаль пасярод рынкавай плошчы.
    У 1745 г. касцёл узгадваецца як новы драўляны трохвежавы, у галоўным алтары якога знаходзіцца абраз Найсвяцейшай Панны Марыі. У 1779 г. святыня была адноўлена на сродкі апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Але напрыканцы ХIХ ст. стан святыні пазначаўся як “убогі”, а з 1897 г. па 1904 г. вернікі звярталіся да ўлад за дазволам пабудаваць мураваны касцёл, але безвынікова.
    Драўляны касцёл у класіцыстычным стылі ўяўляў сабой працяглы аб’ём з пяціграннай апсідай і адной сакрыстыяй (справа). Галоўны фасад завяршала чацверыковая двух’ярусная вежа-званіца пад чатырохсхільным дахам. Касцёл быў накрыты двухсхільным гонтавым дахам з вальмамі над апсідай. Залавы інтэр’ер, перакрыты люстраным дашчаным скляпеннем, упрыгожвалі тры двух’ярусныя алтары, вырашаныя карынфскай каланадай у выглядзе фігур святых.
У ХIХ ст. да Азёрскай парафіі належалі капліцы ў Котры (цяпер Скідзельская парафія), Новай Рудзе (з 1914 г. самастойная парафія), Скідзелі (з 1991 г. самастойная парафія) і на мясцовых могілках. Напрыканцы ХIХ ст. колькасць вернікаў Азёрскай парафіі налічвала амаль 5300 чалавек. Касцёл быў рэканструяваны паводле праекта 1925 г. У 1927 – 1928 гг. намаганнямі тагачаснага пробашча кс. Францішка Куксевіча галоўны фасад святыні ўпрыгожылі дзве трох’ярусныя чацверыковыя вежы-званіцы. Перад Другой сусветнай вайной Азёрская парафія лічылася адносна невялікай – каля 1000 вернікаў. Капліца на могілках ужо не згадвалася.
    Пры адыходзе ў 1944 г. гітлераўцы спалілі касцёл. Парафіяне разам са сваім тагачасным пробашчам кс. Баляславам Гаўрыхоўскім адразу ж перабудавалі пад часовую капліцу звычайную мураваную хату, але праз два гады парафія засталася без сталага пробашча. У 1962 г. савецкія ўлады зачынілі капліцу, а з часам знеслі яе і пабудавалі на яе месцы Дом культуры.
    Адраджэнне парафіі пачалося толькі ў 1991 г., калі да вернікаў пачаў прыязджаць а. Станіслаў Гаўлік CMF з Прывалкі. Спачатку маліліся проста на вуліцы, потым паставілі часовую драўляную капліцу і ў 1992 г., дзякуючы ахвяраванням Чэслава Круля, Казіміра Арэхвы (аб чым сведчыць мемарыяльная пліта ў нартэксе) і інш., пачалі будаваць на старым месцы новы і ўжо мураваны касцёл паводле праекта 1996 г. гродзенскага МП “Арніка” (архітэктар – Сілкоў П. Н., інжынер – Станкевіч К. Л.). Вуглавы камень, які 5 чэрвеня 1991 г. быў асвечаны бласлаўлёным папам Янам Паўлам II у Беластоку, 23 ліпеня 1994 г. гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч урачыста ўмураваў у сцяну будучага касцёла. На жаль, кс. Станіслаў (+1996) не дачакаўся завяршэння будаўніцтва. Яго скончыў ужо новы пробашч – кс. Юрый Вяршхоўскі CMF. 23 лістапада 1997 г. касцёл пад тытулам Хрыста Валадара быў кансэкраваны біскупам Аляксандрам Кашкевічам у прысутнасці канцлера курыі кс. Антонія Ханько, правінцыяла ордэна кларэтынаў а. Гжэгажа Врадарчыка, консула РП Сільвестра Шостака і інш. паважаных гасцей.
    У 2010 г. парафіяне з кс. пробашчам айцом Пятром Марцінцом CMF (дзекан дэканату Гродна-Усход) пафарбавалі святыню, змянілі ўваходныя сасновыя дзверы на дубовыя. Таксама змянілі франтонныя вокны і аварыйныя дзверы. Ідзе падрыхтоўка да атынкавання касцёла звонку.
    Цяпер касцёл уяўляе сабой дзвюхвежавую святыню з сілікатнай цэглы, да алтарнай сцяны якой далучаны двухпавярховы аб’ём плябаніі. Галоўны фасад фланкуюць трох’ярусныя чацверыковыя шатровыя вежы-званіцы. Аб’ёмы накрыты бляшанымі двухсхільнымі дахамі.
    Залавы інтэр’ер касцёла перакрыты сегментарнай падшыўной дашчанай столлю, паніжаная прамавугольная апсіда – плоскай. Унутры тры драўляныя алтары: галоўны з абразом Хрыста Валадара, левы з абразом св. Юзафа, правы – св. Кларэта. У левай капліцы трансепта змешчаны абраз Маці Божай Ружанцовай, правая капліца пакуль пустая і выкарыстоўваецца пад сховішча харугваў. Над нартэксам знаходзіцца балкон арганных хораў (пакуль пусты). Касцёльная тэрыторыя абнесена металічнай агароджай на цагляных слупках.

Актуальны нумар

 

Каляндар 2022

Каляндар
«Слова Жыцця»
на 2022 год

Літургічны каляндар

green
Адзначаем імяніны:
Сёння ўспамінаем памерлых святароў:
Да канца года засталося дзён:  167

Чакаем Вашай падтрымкі

skarbonkaДарагія Чытачы!
Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.