GRODNO
Sobota,
24 sierpnia 2024 roku |
Moje włoskie szkice
![](/images/stories/issues2022/n589/marciszewska1.jpg)
Na moją pierwszą Mszę św. we Włoszech trafiłam w tym roku właśnie na uroczystość Zmartwychwstania Chrystusa. “Cristo è risorto!” – to była pierwsza rzecz, którą usłyszałam z ust księdza. Temu okrzykowi towarzyszył emocjonalny gest, a następnie emocji księdza nie dało się już pohamować. Rzeczywiście, emocjonalność Włochów przejawia się również w praktykach religijnych, więc każde kolejne kazanie, które mam możliwość usłyszeć, zamienia się niemalże w spektakl.
Gdy dochodzi do kulminacji – przyjęcia Komunii świętej, wszyscy obecni wyjmują z torebek żel antybakteryjny i wcierają go w ręce. Następnie stają w długiej kolejce i stopniowo zbliżają się do kapłana. Sakrament jest przyjmowany do rąk, a następnie wkładany do ust. Takie regulacje zostały wprowadzone podczas pandemii koronawirusa i nadal obowiązują. Dla mnie to było coś nowego.
![italy3](/images/stories/issues2022/n589/italy2.jpg)
ВеBardzo charakterystyczne dla Włochów są również opóźnienia. Z moich obserwacji wynika, że spóźniają się do pracy, na romantyczne randki, z opóźnieniem rozpoczynają zajęcia. Ale – nie na Msze św. Gdy nabożeństwo ma się rozpocząć o godz. 11.00, właśnie o godz. 11.00 słychać dzwon i ksiądz wchodzi do świątyni. Innymi słowy, dla Pana Boga Włosi zdradzają samych siebie. A propos, Msza św. zwykle nie trwa dłużej niż odpowiedni do tego czas – po godzinie wszyscy się rozchodzą. A dokładniej, wychodzą z kościoła i gromadzą się na placu przy świątyni: śmieją się, gwarzą i prowadzą pogawędki.
Lekkość i radość życia znajduje również odzwierciedlenie w celach zbierania darowizn. Jeśli w naszych kościołach często widzimy skarbonki z napisami „na remont kościoła” lub „dla ubogich”, to we włoskich świątyniach można zobaczyć kosze z tymi samymi eterycznymi słowami „offerte per fiori” – czyli darowizny na kwiaty. W związku z tym kościół w tym przypadku jest ozdabiany nie sezonowymi piwoniami, lecz wykwintnymi jaskrami.
![italy1](/images/stories/issues2022/n589/italy1.jpg)
Jeśli parafia przeżywa określoną uroczystość, trudno jest odróżnić wydarzenie religijne od imprezy. Raz trafiłam na Mszę świętą, gdy młodzież przyjmowała sakrament bierzmowania. Zarówno kobiety, mężczyźni, jak i chłopacy z dziewczynami byli ubrani odświętnie. Wszystkie ubrania były wesołych kolorów. Wysokie obcasy i wysokie fryzury. Płatki uszu odciągały ciężkie kolczyki, a złote pierścienie z kamykami cieszyły swym pięknem i błyszczały na palcach. Krótko mówiąc, dzień święty świętują.
![italy3](/images/stories/issues2022/n589/italy3.jpg)
Jednak najbardziej namacalnym symbolem katolicyzmu we Włoszech są dla mnie małe kaplice z tymi samymi małymi postaciami Maryi w środku. Kaplice znajdują się prawie na każdym kroku i często w najbardziej nieoczekiwanych miejscach. Spacerujesz po głębokim lesie i nagle w środku zarośli jest Madonna. Jedziesz z pełną prędkością przez serpentynę – ale zdążasz zauważyć, jak przemykasz obok Matki Bożej. A nawet nie jednej, ale kilku przez całą drogę. I oczywiście, Bogurodzice, które witają przy wjeździe do następnego miasta lub po prostu czuwają w centrum miasta.
Następna > |
---|
Kalendarz liturgiczny
![]() | |
Obchodzimy imieniny: | |
Do końca roku pozostało dni: 130 |
Czekamy na Wasze wsparcie
![skarbonka](/images/stories/skarbonka.png)
Prosimy Was o pomoc w głoszeniu Dobrej Nowiny. Czekamy na Wasze listy, artykuły, zdjęcia i wsparcie finansowe gazety. Jako jedna rodzina "Słowo Życia" pragniemy nieść słowo Boże, mówić o Chrystusie i Kościele co raz większemu gronu ludzi na Białorusi oraz poza jej granicami.