Осмысление жизни

 |  Рэдакцыя  |  Дзіцячы куточак

Стихи наших читателей
Осмысление жизни

Остановись, мгновенье, не лети!
Дай оглянуться мне назад:
Уже немало пройдено пути,
А в прошлое закрыт возврат.

Как я прошла свой путь – осудит Бог.
Он знает, сколько мне еще идти,
Где край его, где мой порог,
Как долго мне свой крест нести.

Я думать не хочу о той черте,
Которую зовут последней.
Ведь жизнь прекрасна,
    даже в нищете,
И даже в час мучительной болезни.

Не стану ни роптать,
    кляня судьбу-злодейку,
Ни завистью
    взгляд свой осквернять,
Ни злиться на последнюю копейку,
А трудности с улыбкой побеждать.

Я буду с радостью
    встречать рассветы,
Благодаря Всевышнего за них.
Не осуждать и не давать советы,
Не жить чужою жизнью, за других.
Кладко Вероника
Радасць знаходзіцца ў глыбіні душы

Дарагія маладыя чытачы!
    Мы хацелі б сёння сказаць некалькі слоў наконт нашага падыходу да саміх сябе.
    Кітайская прытча гаворыць аб тым, як адзін чалавек хацеў уцячы ад уласнага ценю і ад гуку ўласных крокаў. Ён імкнуўся ўсімі спосабамі пазбавіцца ад гэтага: хутка ішоў, але яго цень ішоў за ім, чалавек чуў таксама свае крокі; затым ён пачаў бегчы, але яго цень бег за ім і гук крокаў быў яшчэ больш гучнейшы. Чалавек бег усё хутчэй і хутчэй - але нічога не змянілася, аж, нарэшце, ён упаў мёртвы. А дастаткова было толькі стаць пад цень дрэва, тады чалавек не меў бы ўласнага ценю, а калі б ён прысеў, то не пачуў бы сваіх крокаў. Часта таксама мы спрабуем уцячы ад сябе і робім усё, каб толькі не аставіць сабе ані хвіліны, каб пабыць сам-насам са сваім сумленнем. Мы ўключаем тэлевізар, радыё, праглядваем газеты і часопісы, не шукаючы нічога канкрэтнага, але тым самым не дазваляем сабе прааналізаваць свае паводзіны ці проста суцішыцца. Кожны патрабуе паглядзець на сябе як бы з боку: убачыць уласныя паводзіны вачыма іншай асобы. Не заўсёды такі погляд і глыбокі аналіз будуць прыемныя, але ж гэта чалавек ацэньвае сябе сам, а не іншыя. Калі ж ён задумаецца над сабой, то можа ўбачыць, што ў той ці іншай сітуацыі ён зрабіў няправільна, няслушна, прыняў нямудрае рашэнне, а ў іншай  годна і слушна трымаўся. Дзякуючы таму, што асоба прадумае свае розныя жыццёвыя сітуацыі, яна можа спадзявацца на тое, што ў аналагічных момантах зробіць так, як вырашыла. Асоба павінна ўсведамляць, што яна не зяўляецца такой беззаганнай і цудоўнай, што яе нельга ні ў чым папракнуць. Чалавек, які ўсведамляе ўласныя памылкі і недахопы, не дазваляе сабе абгаворваць іншых. Кожны павінен памятаць аб тым, што мае розныя добрыя якасці, за якія трэба дзякаваць Богу.
    Кожны з нас мае свае жаданні, мары, але не кожны зможа іх акрэсліць. А каб зрабіць гэта, трэба правесці не адну хвіліну на малітве і роздуме. Не варта саромецца свайго характару і замыкацца ў сабе, лепш трэба старацца змяніць свае паводзіны. Не варта ўцякаць перад сабой, бо маем права знаць сябе. Чалавек не можа ацаніць сябе на падставе здагадак ці пастанаўленняў, а толькі тады, калі ў канкрэтнай сітуацыі ён праявіць сябе перад іншымі, бо мы ведаем сябе настолькі, наколькі паказалі ў людзях.
Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта газеты "Слова Жыцця" актыўная індэксуемая і прамая гіперспасылка на крыніцу абавязковая.
Слова Жыцця:  інфармацыйна–рэлігійная газета Гродзенскай дыяцэзіі; Год заснавання 1997.
Заснавальнік: Гродзенская Рыма–Каталіцкая Дыяцэзія; Выдаўца: Курыя Гродзенскай Дыяцэзіі;
Адрас: Гродна 230025, вул. К. Маркса, 4, тэл. (+375) 152 75-64-38; e-mail: Гэты адрас электроннай пошты абаронены ад спам-ботаў. У вас павінен быць уключаны JavaScript для прагляду.
Галоўны рэдактар кс. Юрый Марціновіч. Тэхнічны рэдактар Юрый Лавыш
Веб-версія: Аляксандр Лавыш, Андрэй Міскевіч

© All rights reserved.
Admining, migration, project and design site - Andrei Miskevich /Jan_Dax/
Back to Top