ГАЗЕТА ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ
 
Аўторак, 13 лістапада 2018 года
«Малітва за памерлых
– найлепшая духоўная дапамога,
якую можам даць іх душам»
/ Папа Францішак /

Паважаныя чытачы!

 Кожны дзень шмат людзей прачынаюцца, не здагадваючыся, што настала апошняя раніца ў іх жыцці. Смерць не аднойчы прыходзіць раптоўна, у самы нечаканы момант, магчыма, пры самых неадпаведных умовах, здавалася б, занадта рана...
   Хтосьці вядзе аўтамабіль, каб вырашыць тэрміновыя справы, і трапляе ў аварыю... Хтосьці захутка едзе на матацыкле і не спраўляецца з кіраваннем на павароце... Хтосьці стаіць на пероне занадта блізка да рэльсаў і аказваецца ўцягнуты пад цягнік... Хтосьці ідзе паплаваць і трапляе ў вадаварот... Хтосьці выходзіць прагуляцца... Хтосьці пераходзіць вуліцу... Хтосьці...
 Абвяшчэнне Евангелля з’яўляецца першай задачай Касцёла, які – як прыгадвае ІІ Ватыканскі сабор у дэкрэце “Ad gentes” (“Да народаў”) – па сваёй прыродзе місійны. Заклік Езуса “Ідзіце і навучайце ўсе народы” (Мц 28, 19) надалей застаецца актуальным і паўсюдным, скіраваным не толькі апосталам, але і нам, сучаснікам.
   Моцай св. хросту мы становімся вучнямі-місіянерамі, пакліканымі несці Евангелле ўсяму свету, выходзіць да людзей з гэтым дарам, у яго вымярэнні духоўным, дабрачынным і ў дыяконіі, г. зн. служэнні.
 II Ватыканскі сабор унёс неацэнны ўклад ва ўнутранае аднаўленне Касцёла. Між іншым, пасля яго змяніўся статус Святога Айца, які раней лічыўся “вязнем Ватыкана”. З таго часу біскупы Рыма вырушылі ў свет, адбываючы свае апостальскія падарожжы ў розныя краіны.
   Аднойчы раніцай у пэўнай рымскай парафіі 11-гадовы хлопчык спытаўся ў Яна Паўла ІІ: “Святы Айцец, навошта Вы ўвесь час ездзіце па свеце?”. Гэтае дзіцячае пытанне, здаецца, вынікае з меркавання, што біскуп Рыма не павінен часта пакідаць Вечны Горад. А паколькі сфера паслугі Папы з’яўляецца паўсюднай, лічыцца, што Рым – гэта тое месца, дзе належыць вырашаць праблемы Паўсюднага Касцёла.
 Кожны хрысціянін належыць, перш за ўсё, да школы Езуса Хрыста. Прыняўшы хрост, чалавек становіцца Яго вучнем, які будуе сваю будучыню разам з Майстрам. У гэтай школе ён штодзённа ўзрастае да таго, каб быць добрым выхаванцам, які здольны слухацца свайго Настаўніка.
   Быць вучнем Хрыста не значыць вывучыць Евангелле на памяць, адгаворваць усе малітвы, састаўленыя Касцёлам. Вучнем Месіі з’яўляецца чалавек, злучаны са сваім Майстрам. Ён прымае ўдзел у Божым жыцці, крочыць па дарозе веры, святых сакрамантаў і захавання запаведзей Усемагутнага.
 Чалавек жыве ў грамадстве. Усім сваім развіццём ён абавязаны іншым, пачынаючы ад моманту нараджэння. Шмат бярэ ад іншых, але таксама шмат мусіць аддаваць. Таму павінен служыць свету сваёй інтэлігентнасцю, матэрыяльнымі дабротамі, фізічнымі сіламі і здароўем. Чалавек варты столькі, колькі зробіць дабра. І хоць мае права на жыццё і адпаведныя ўмовы развіцця, а грамадства абавязана забяспечыць яму асабістую бяспеку, часам могуць здарыцца выключныя сітуацыі, якія патрабуюць ад чалавека найбольшай ахвяры – жыцця.
   На слушнасць гэтага ўказвае нам сам Бог, пасылаючы свайго Сына як выратаванне для свету.
кс. Юры Марціновіч
артыкулы рубрыкі
"Слова рэдактара"
>>
Просім дасылаць пытанні на адрас:
230025 г. Гродна, вул К. Маркса, 4.
e-mail: slowo.grodnensis@gmail.com

Белая лілея

Адпачынак - Дзіцячы куточак

liliaНа ўскраіне горада ў лесапарку размяшчалася невялікая сажалка. Каля яе берагоў раслі прыгожыя жоўтыя гарлачыкі.
    А пасярэдзіне ўзвышалася белая лілея, найпрыгажэйшая. Яна паволі гайдалася на вадзе ад налятаўшага ветрыку.
Аднойчы было вельмі горача і душна. Бліжэй да вечара з вады павылазілі жабы. Яны голасна спявалі хорам свае песні.
    А пасля, развесяліўшыся, пачалі мясіць гразь. І не толькі выбрудзіліся самі, але і сталі кідацца ёю ў жоўтыя гарлачыкі.
    – Што вы робіце? – пакрыўдзіліся кветкі.
    Але жабы разгуляліся так, што ім было вельмі смешна, калі гарлачыкі, плачучы, адварочваліся.
    – Гэй вы, чысцюлі! – крычалі жабы. – Глядзіце, якая гразь мяккая і прыемная, як хораша ў ёй купацца…

Чытаць цалкам: Белая лілея

 

Вялікія прыклады маленькіх людзей

Роздум - На шляху да святасці

У гісторыю Каталіцкага Касцёла ўпісана шмат імён хлопцаў і дзяўчат, якія былі абвешчаны бласлаўлёнымі ці святымі дзякуючы ўласнаму прыкладу хрысціянскай мужнасці і ахвярнай любові да Бога і бліжняга. Напярэдадні Дыяцэзіяльнага дня дзіцяці прапануем пазнаёміцца з жыццёвым шляхам тых малых, самаадданасць якіх здабыла ім асбалівую ласку ў Пана.
“Будзь дзіцём Бога”
    Так гучыць дэвіз VІІІ Дыяцэзіяльнага дня дзіцяці, які пройдзе ў Гродне 2 чэрвеня. Ізноў на тэрыторыі парафіі ў мікрараёне Паўднёвы збярэцца безліч хлопцаў і дзяўчат, якія імкнуцца пазнаваць і праслаўляць Госпада. Зразумела, мерапрыемства, на якім сустракаецца мноства дзіцячых характараў, не абыходзіцца без неспадзяванак: адны прыемна здзіўляюць, другія непакояць сваімі паводзінамі. Але кожны з гэтых малых мае рысу, якую моцна ўпадабаў Хрыстос. Яны становяцца перад Ім у шчырасці і прастаце, чаго так часта не хапае старэйшым.

Чытаць цалкам: Вялікія прыклады маленькіх людзей

 

Бл. Малгажата Луцыя Шэўчык: заступніца ўбогіх і сірот

Літургія - Нашы заступнікі перад Богам

У іканаграфіі бл. Малгажату Шэўчык прадстаўляюць у манаскім хабіце з ружанцам у руцэ.Прысвяціла жыццё патрабуючым. Заснавала бесхабітовую супольнасць, якая апекуецца беднымі. Навучала дзяцей катэхізму, клапацілася пра касцёлы на роднай Валыні. Ва ўсім шукала волю Бога.
Служыла
   самым
   слабым

    Луцыя Шэўчык нарадзілася ў 1828 годзе ў Шэпетоўцы каля Заслаўля на Валыні (Украіна) у заможнай сям’і. Калі ёй было ледзьве 9 гадоў, стала сіратой. Апеку над дзяўчынкай узяла старэйшая зводная сястра. Дзякуючы ёй Луцыя атрымала добрую адукацыю.

Чытаць цалкам: Бл. Малгажата Луцыя Шэўчык: заступніца ўбогіх і сірот

 

Быць клапатлівым і ўважлівым татам

Актуальна - З жыцця Касцёла

У першую нядзелю чэрвеня ў Гродзенскай дыяцэзіі адзначаецца Дзень бацькі, калі ва ўсіх святынях моляцца за жывых і памерлых татаў. Кожны бацька з’яўляецца стаўпом сям’і. Неабходна, каб ён быў блізкі да жонкі, каб раздзяляў з ёй усё: радасці і пакуты, цяжкасці і надзеі. А яшчэ, каб спадарожнічаў дзецям у іх сталенні: калі яны разгубленыя і заклапочаныя, калі гуляюць і працуюць, выказваюцца і маўчаць, храбрацца і пужаюцца, робяць памылковыя крокі і вяртаюцца на правільны шлях.
Як бацькоўства змяняе жыццё мужчыны? У чым заключаецца роля бацькі і мужа ў сям’і? Што значыць быць сапраўды добрым татам? – пытаемся ў мужчын, якія з’яўляюцца апорай для сваіх жонак і дзяцей.

Чытаць цалкам: Быць клапатлівым і ўважлівым татам

 

Слова для Жыцця (164)

Актуальна - Слова для Жыцця

Папа Францішак
   Перамена, якую здзяйсняе Святы Дух […] не рэвалюцыянізуе жыццё навокал, а перамяняе сэрца; не вызваляе нас у той жа момант ад праблем, але робіць свабоднымі ўнутрана, каб маглі супрацьстаяць ім; не дае ўсяго адразу, але робіць так, што ідзём упэўнена, не стамляючыся жыццём. Святы Дух падтрымлівае маладосць сэрца. Любоў, нягледзячы на ўсе спробы яе прадоўжыць, рана ці позна мінае. І толькі Святы Дух прадухіляе нездаровае старэнне, тое ўнутранае. Як Ён гэта робіць? Аднаўляючы сэрца, перарабляючы яго з сэрца грэшніка ў сэрца таго, каму прабачана. Гэта вялікая перамена: з вінаватых робіць нас справядлівымі. Такім чынам усё змяняецца, таму што з нявольнікаў граху становімся вольнымі, са слуг – дзецьмі, з адкінутых – цэннымі, з расчараваных – поўнымі надзеі. Так Святы Дух спрыяе таму, што радасць адраджаецца, што ў сэрцы квітнее супакой.
Фрагмент гаміліі, прамоўленай у Ватыканскай базіліцы ва ўрачыстасць Спаслання Святога Духа  

Чытаць цалкам: Слова для Жыцця (164)

 

Варта ведаць (121)

Актуальна - Варта ведаць

☞ У Польшчы святары арганізавалі на вуліцы “дзяжурствы для няверуючых”. Кожную пятніцу ад 20.00 да 2.00 на лаўцы ў папулярным, асабліва сярод моладзі, месцы адпачынку святар будзе чакаць, пакуль хто-небудзь не падыдзе, каб проста пагаварыць, штосьці абмеркаваць, можа, паплакаць ці папрасіць аб дапамозе ў пазнанні Бога. Святарскія „дзяжурствы” скіраваны на няверуючых людзей, агностыкаў і тых, хто лічыць, што для іх няма месца ў Касцёле.

Чытаць цалкам: Варта ведаць (121)

 

“Шануй бацьку свайго і маці сваю”. Разважаючы над 4-ай запаведдзю

Роздум - На шляху да святасці

Неідэальныя
    Неяк натрапіла ў інтэрнэце на канферэнцыю польскага дамініканца а. Адама Шустака на тэму 4-ай запаведзі. Ведаеце, фенаменальнае разважанне. Пасля праслухоўвання ўбачыла за вядомай з дзяцінства фармулёўкай не абавязак бяздумна кахаць сваіх бацькоў, а рэальную ацэнку ўзаемаадносін паміж дзецьмі і татам з мамай. Элемент, якога мне вельмі не хапала ў разуменні гэтай запаведзі.
    Чаму так важна ўсведамляць, што Бог нам не наказвае беспярэчна кахаць сваіх бацькоў? А таму, што яны ў нас неідэальныя. Кагосьці выхоўвалі ў любові, з мінімумам памылак, кагосьці – менш удала. Іншых кахалі няўдала, наносячы балючыя раны, пакідаючы ў сэрцы дзюры. Каб зразумець паводзіны нашых бацькоў і прабачыць ім, патрэбна ўнутраная свабода, якая вынікае, між іншым, са ўсведамлення таго, што мець абгрунтаваныя прэтэнзіі да таты і мамы – гэта нармальна (ненармальна засяроджвацца на іх і не ісці ў бок прабачэння).

Чытаць цалкам: “Шануй бацьку свайго і маці сваю”. Разважаючы над 4-ай запаведдзю

 

Об ответственности у детей и винить ли родителей за трудности в собственной жизни

Роздум - На шляху да святасці

Ольга Парада, комментарий психолога

Быть ответственным – значит отвечать не перед кем-то, а за самого себя: свои чувства, поступки, решения, желания, отношения. Все это человек может контролировать и изменить, если, конечно, захочет.
Как формируется ответственность в детстве?
    У ребенка меньше возможностей для выбора, он только учится «управлять» своей жизнью. Родители для него являются поддержкой и опорой, у них больше опыта и ответственности.
    Если родители ругают ребенка, то таким образом, они учат его не быть ответственным за свои поступки и действия, а избегать этой ответственности, не быть виноватым. Можно поговорить с ребенком, объяснить, что он что-то сделал не так и кому-то было больно или неприятно. Так ребенок будет учиться видеть свои ошибки. Иногда, когда малыш упал или ударился, родители говорят что-то наподобие: «Ну-ну! Какой плохой порог, ударил моего Мишу». Так они перекладывают вину на внешние объекты. Ребенка, конечно, можно и нужно утешить в такой ситуации, но также ему необходимо объяснить, что надо быть внимательным и осторожным.

Чытаць цалкам: Об ответственности у детей и винить ли родителей за трудности в собственной жизни

 

З каталіцкага друку (165)

Актуальна - Друк

catholic news100 дзён
у шляху і малітве

   Такую амбіцыйную мэту паставілі арганізатары паломніцтва-падзякі з нагоды стагоддзя незалежнасці Латвіі. Пілігрымка пачалася з Аглоны і пройдзе ўздоўж межаў краіны.
Ініцыятар праекта – а. Арніс Мазілеўскіс, пробашч у Бебрэнесі. Ён растлумачыў, што паломніцтва з’яўляецца сімвалічнай падзякай Богу за радзіму, яе незалежнасць і мову. Менавіта таму айцец заклікаў да ўдзелу ў пілігрымцы не толькі католікаў, але і ўсіх хрысціян. Святар разумеў, што далёка не кожны можа сабе дазволіць 3 месяцы падарожжа, таму прапанаваў, каб жадаючыя далучаліся да групы хаця б на 1-2 дні. Суправаджаць паломнікаў можна і духоўна, у прыватнасці на партале Facebook.

Чытаць цалкам: З каталіцкага друку (165)

 

Таямніцы сакральных экспанатаў музея Януша Паруліса

Актуальна - З жыцця Касцёла

Прыватны музей гісторыі горада і быту Януша Паруліса з’яўляецца адным з найцікавейшых і, бадай, самым арыгінальным у Гродне. Там знаходзіцца некалькі дзесяткаў тысяч разнастайных экспанатаў: старыя дакументы, газеты і кнігі, мэбля, фатаграфіі, вырабы са шкла і фарфору, музычныя інструменты, вопратка, цацкі, прадметы штодзённага ўжытку, фотаапараты, нават фрагменты сцен, цэглы і чарапіцы. Калекцыянер стварыў музей, каб яго госці маглі адчуць атмасферу даўніх часоў, дзякуючы багатай калекцыі гістарычных аб’ектаў, што з’яўляюцца фрагментамі гісторыі горада над Нёманам. Сярод іх ёсць і экспанаты на рэлігійную тэматыку. Прапануем наведаць гэтае выключнае месца і прыгледзецца да сакральных скарбаў.
Унікальныя выданні Святога Пісання
    У фондах музея знаходзіцца некалькі выданняў Бібліі: на лацінскай, польскай, беларускай, англійскай мовах, а таксама экземпляр, напісаны кірыліцай. Асаблівай увагі заслугоўваюць 2 кнігі. Першая з іх – Біблія з ілюстрацыямі Гюстава Дарэ па-польску (у перакладзе кс. Якуба Вуйка), выдадзеная ў 1874 годзе.

Чытаць цалкам: Таямніцы сакральных экспанатаў музея Януша Паруліса

 

Што патрэбна на канікулах?

Адпачынак - Дзіцячы куточак

ciekawcyКанікулы – выдатны час. Ты з нецярпеннем чакаеш канца навучальнага года і пачатку адпачынку. Падчас вучобы сядзіш над кнігамі і сшыткамі, стараючыся здабыць як мага больш ведаў. А калі навучальны год заканчваецца, будуеш планы, як прыемна правесці летнія месяцы.
Гэты вольны час таксама з’яўляецца выдатнай нагодай, каб праверыць, ці можаш жыць паводле правіл, якім навучыўся падчас катэхезы. Яго можна назваць “экзаменам” па добрым жыцці. І хоць на ім не будзе пытанняў, каб адказаць вусна або пісьмова, Ты павінен добра памятаць аб сваіх хрысціянскіх абавязках: заўсёды і ўсюды, дзе б не праводзіў адпачынак. Раніцай і ўвечары Бог будзе чакаць, калі Ты паразмаўляеш з Ім, раскажаш пра новых сяброў, прыгоды, уражанні... Яму можна даверыць абсалютна ўсё. Усемагутны ніколі не здрадзіць Цябе, свайго сябра.

Чытаць цалкам: Што патрэбна на канікулах?

 

Касцёл Беларусі. Якім яго бачыць моладзь?

Актуальна - З жыцця Касцёла

З 29 красавіка па 1 мая ў Гродне праходзіла ІІІ Сустрэча моладзі Беларусі. Хлопцы і дзяўчаты з розных куткоў краіны мелі магчымасць пазнаць адзін аднаго, абмяняцца сведчаннем веры, узаемна ўзбагаціўшыся. Рэдакцыя "Слова Жыцця" прапанавала маладым людзям прадставіць сябе і свае дыяцэзіі, адзначыўшы, чым яны найбольш ганарацца.
Гродзенская дыяцэзія
   
Мы адкрытыя актыўныя не саромеемся вызнаваць сваю веру
   Ганарымся
    Найбольшая шчыльнасць католікаў.
    Гродзенская дыяцэзія з’яўляецца найменшай па займаемай плошчы, але ў той жа час тут пражывае найбольш (пасля Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі) прадстаўнікоў каталіцкага веравызнання. У параўнанні з архідыяцэзіяй, католікі знаходзяцца тут тэрытарыяльна бліжэй адзін ад аднаго.
    Найбольш святароў.

Чытаць цалкам: Касцёл Беларусі. Якім яго бачыць моладзь?

 

Старонка 9 з 220:

Актуальны нумар

Наш каляндар

 

kalendar 2018 by2s
Каляндар «Слова Жыцця»
на 2018 год

Літургічны каляндар

green
Літургія Слова на сёння:
Адзначаем імяніны:
Сёння ўспамінаем памерлых святароў:
Да канца года засталося дзён:  49

Чакаем Вашай падтрымкі

skarbonkaДарагія Чытачы!
Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.