Jubileusz

D uszpasterstwo Akademickie "OPEN", powstałe w październiku 2006 roku, obchodzi swoje pięciolecie. Duszpasterzem studentów i młodzieży pracującej od samego początku jest ks. Antoni Gremza. Z angielskiego nazwa duszpasterstwa oznacza "otwarty". Otwarty na wszystkich, na nową młodzież, na nową ewangelizację. Wszystko zaczęło się od wspólnej czwartkowej Eucharystii i katechezy, która odbywała się od razu po Mszy św. w klasztorze sióstr nazaretanek. Obawy, że nikt oprócz organizatorów nie przyjdzie na spotkanie, posłużyły motywacją do intensywnego przygotowania się. Dzisiaj wspólnota "OPEN" liczy sześćdziesiąt pięć osób, a na czwartkowe Msze Święte przychodzi ponad sto osób.
    Celem każdego duszpasterstwa akademickiego jest zachęcanie do szczerej przyjaźni z Bogiem i poznania prawdy, jaką Bóg objawił w Jezusie, oraz tworzenie prawdziwej wspólnoty. To wszystko jest realizowane przez wspólne wyjazdy i rekolekcje oraz spotkania z ciekawymi gośćmi. Studenci w swojej wspólnocie gościli już ks. Jana Kuczyńskiego, o. Kazimierza Żylisa, o. Andrzeja Wróblewskiego CSsR, ks. Antoniego Radziewicza, rodziny chrześcijańskie. †

1460 r. - Jan Jagintowicz Rymwid założył i uposażył kościół pw. NMP w Porozowie; 1668 r. – budowa nowej drewnianej świątyni przez ks. Benedykta Żuchorskiego. Kościół uległ spaleniu wiarygodnie w wyniku działań w czasie Wojny Północnej; 1715 r. – wzniesienie nowego kościoła pw. Wniebowzięcia NMP przez ks. Jana Jankowskiego i ks. Kazimierza Krupowicza; 1767 r. - po pożarze generał wojsk litewskich Tyszkiewicz odbudował kościół pw. św. App. Piotra i Pawła; 12 maja 1797 r. -

kościół spłonął od pioruna. Wzniesienie drewnianej kaplicy. Nabożeństwa odprawiano w szopie do roku 1828; 1828 r. - ks. Michał Grabowiecki i Ksawery Zawisza z pomocą parafian wymurowali nowy kościół; 29 września 1828 r. – ks. Tarwid, dziekan wołkowyski poświęcił kościół pw. św. Michała Archanioła; lata 1958 -1988 – w parafii nie było kapłana; 1 maja 1990 r. – na mocy dekretu ks. biskupa Tadeusza Kondrusiewicza parafia porozowska została powierzona opiece OO. Franciszkanów.†

280 lat temu, 19 (8) września 1730 r., miała miejsce koronacja koronami papieskimi obrazu Matki Bożej z Żyrowic.

W tym czasie były znane trzy wizerunki tego obrazu, które wsławiły się cudami.
    Pierwszy – kamienny, który w sposób cudowny pojawił się w XV wieku i znajdował się w Żyrowicach.
    Drugi – obraz-fresk z cerkwi bazyliańskiej św. Sergiusza i Bachusa w Rzymie.
    Trzeci (kopia artystyczna drugiego) - napisany na płótnie, kopia rzymskiego obrazu-fresku.
    Ten właśnie trzeci wizerunek został ukoronowany koronami papieskimi i jest obecnie czczony w Słonimiu, w kościele pw. św. Andrzeja.
    Decyzja o tym, by "włożyć na głowę Dziecka Bożego Jezusa i Matki Bożej w m. Żyrowice w cerkwi ojców zakonu św. Bazylego, diecezji kijowskiej, złote korony" została podjęta w 1726 roku, podczas pontyfikatu papieża Benedykta XIII (29.05.1724-21.02.1730).
    Była to pierwsza koronacja koronami papieskimi obrazu Matki Bożej, która się odbyła na terytorium współczesnej Białorusi.
   W ciągu stuleci przed tym obrazem modlili się grekokatolicy (unici), rzymskokatolicy i prawosławni.
   Żyrowicka Orędowniczka stała się prawdziwą Matką Jedności chrześcijan. †

Dziesięć lat temu, w Rzymie, 5 marca 2000 r., Jan Paweł II wyniósł do grona Błogosławionych 11 Sióstr Nazaretanek z Nowogródka. Błogosławiony - to szczęśliwy, święty. Ojciec Święty nazwał je patronkami rodzin.

Siostry ofiarowały swoje życie za aresztowanych w 1943 r. ojców rodzin, którym groziło rozstrzelanie. Siostry prosiły Boga: «Mój BOŻE, jeżeli potrzebna jest ofiara z życia, niech raczej nas rozstrzelają, aniżeli tych, którzy mają rodziny...». ”
    Bóg wysłuchał ich błagania. 31 lipca 1943 r. siostry zostały wezwane do gestapo. Tam zostały uwięzione i po spędzonej w więzieniu nocy wywiezione poza miasto i rozstrzelane o świcie 1 sierpnia 1943 r. Siostry zapłaciły swoją krwią za miłość świadczoną bliźnim w strasznych dniach okupacji, w dniach pełnych niepewności i trwogi. Po kilku dniach po ich śmierci mężczyźni zostali uwolnieni.
    Jeżeli dziś zaczniemy czytać dokładnie życiorysy błogosławionych sióstr, to zauważymy, że Bóg przez całe życie każdą siostrę przygotowywał i dawał im różne znaki, by o świcie 1 sierpnia 1943 r. mogły one powiedzieć: «Fiat!» i rozradowane spotkać się ze swoim Oblubieńcem!