VI ВЕЛІКОДНАЯ НЯДЗЕЛЯ

Разважанні з Божым Словам

З Eвангелля св. Яна
Езус сказаў сваім вучням: “Калі хто любіць Мяне, той захоўвае слова Маё, і палюбіць таго Айцец Мой, і прыйдзем да яго, і зробім жыллё ў яго. Хто не любіць Мяне, той не захоўвае слоў Маіх. А слова, якое вы чуеце, не Маё, але Айца, які паслаў Мяне. Я сказаў вам гэта, будучы з вамі. А Суцяшальнік, Святы Дух, якога Айцец пашле ў імя Маё, навучыць вас усяму і нагадае вам пра ўсё, што Я сказаў вам. Спакой пакідаю вам, спакой Мой даю вам. Не так, як дае свет, Я вам даю. Няхай не трывожыцца сэрца вашае і не баіцца. Вы чулі, што Я сказаў вам: адыходжу і прыйду да вас. Калі б вы Мяне любілі, то радаваліся б, што Я іду да Айца, бо Айцец Мой большы за Мяне. І цяпер Я сказаў вам, перш чым гэта станецца, каб вы паверылі, калі гэта адбудзецца”.
Ян 14, 23–29

Хрысціянін як носьбіт спакою
   Уваскрослы Хрыстос вітае сваіх вучняў словамі “Спакой вам”. Такім чынам перадае ім свой спакой, а менавіта хоча сказаць, што наш спакой – у Ім, што гэта Ён з’яўляецца тым спакоем.
    Быць хрысціянінам – значыць адкрываць сваё сэрца, каб цешыцца прысутнасцю Адзінага Бога, а таксама несці Яго спакой разам з любоўю і паяднаннем бліжняму. Каб маглі рабіць гэта, трэба, каб спачатку ён пасяліўся ў нас. Спакой не можа быць змярцвеласцю, бездапаможнасцю, бяздзейнасцю. Ён павінен выкараніць страхі і трывогі з нашай душы і з душ іншых. Будуемы на абы-чым, з’яўляецца ашукваннем сябе і адначасова ачагом хаосу.
    Узгоднім сваё жыццё і паводзіны з Божай воляй і патрабаваннямі Яго любові ды ўласнага паклікання. Тады нам удасца асягнуць сапраўдны мір з самім сабой, з Богам і з людзьмі.
   
● Ці з’яўляюся я чалавекам спакою?
● Што напаўняе маё сэрца Божым спакоем?