ГАЗЕТА ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ
 
Аўторак, 13 лістапада 2018 года
«Малітва за памерлых
– найлепшая духоўная дапамога,
якую можам даць іх душам»
/ Папа Францішак /

На шляху да святасці

Па слядах Яна Паўла ІІ у Гродзенскай дыяцэзіі

На шляху да святасці

22 кастрычніка прыпадае літургічны ўспамін св. Яна Паўла ІІ, першага Папы славянскага паходжання. Гады яго пантыфікату (1978–2005) сталі самымі яркімі ў амаль двухтысячагадовай гісторыі Касцёла. Святы Айцец здзейсніў неймаверную для кіраўніка царквы колькасць замежных візітаў, дамогся прадстаўніцтва Ватыкана ў ААН. Выступаў супраць адмены цэлібату, абортаў і аднаполых шлюбаў. Яшчэ пры жыцці Пантыфік набыў вялікую папулярнасць і павагу ва ўсім свеце. У яго гонар у сотнях гарадоў розных краін былі названы вуліцы, універсітэты, школы, бальніцы... Які след Ян Павел ІІ пакінуў у Гродзенскай дыяцэзіі?
Некалькі гадоў таму ў Смаргоні паўстала парафіяльная супольнасць св. Яна Паўла ІІ. У 2014 годзе там быў асвечаны фундамент касцёла ў гонар святога. У мінулым годзе – капліца ў Цэнтральным раённым шпіталі ў Міхалішках. У Сапоцкіне і Макараўцах імем Яна Паўла ІІ названы вуліцы. У Васілішках і Войстаме святому пабудаваны помнікі. Існуе надзея, што помнік хутка можа з’явіцца і ў горадзе над Нёманам.
    На цэнтральнай плошчы ў Іўі ў 2012 годзе ўсталяваны памятны знак у гонар дружбы і адзінства рэлігій. Ён уяўляе сабой 4 велічныя стэлы з аркамі, прысвечаныя католікам, праваслаўным, мусульманам і юдэям. На каталіцкай арцы размешчана фігура Яна Паўла ІІ у папскім уборы з узнятай на бласлаўленне рукой. “Святы Айцец быў той асобай, якая яднала людзей. Таму менавіта яго фігуру змясцілі на помніку ў якасці запавету нашчадкам”, – заўважае пробашч іўеўскай парафіі свсв. апосталаў Пятра і Паўла кс. Ян Гавецкі.
 

Зняволеныя грахом

На шляху да святасці

Святар прыносіць у турму катэхізісы, малітоўнікі, ружанцы

Людзі, якія трапляюць у турму, становяцца “лішнімі” і непатрэбнымі ў грамадстве, але застаюцца аднолькава важнымі для Нябеснага Айца. Праз святароў Ён скіроўвае да вязняў неабходнае слова і запэўнівае, што ў іх заўсёды ёсць шанс навярнуцца і выправіцца.
“Неспакойныя” душы
шукаюць Бога

    Раней духоўную апеку над вязнямі перыядычна неслі святары, якія служылі ў Гродне. Сярод іх кс. Юзаф Трубовіч, кс. Антоній Абухоўскі, кс. Юзаф Лой SCJ. У 2000 годзе біскуп Гродзенскі Аляксандр Кашкевіч блаславіў на душпастырскую працу з вязнямі а. Казіміра Жыліса SJ. Незадоўга ён стаў капеланам у турме. “Калі першы раз прыйшоў туды, пачуў, што святар непатрэбны, – узгадвае а. Казімір. – Але атрымаў дазвол прыходзіць раз на тыдзень на 2 гадзіны... Аднак гэта не работа! У турме на той час было каля 1200 вязняў. За адведзены час атрымлівалася сустрэцца з 2-3 зняволенымі. Пачаў наведвацца кожны дзень. Да абеда і пасля”.
    Спачатку святар заходзіў у камеры, прапанаваў сакраментальную паслугу. Складаў спісы. А потым у турме для душпастыра выдзелілі асабісты кабінет. Цяпер асуджаны павінен папярэдне напісаць заяву, каб трапіць на сустрэчу з айцом. І яны прыходзяць. Хтосьці проста паразмаўляць, каб час ішоў хутчэй. А хтосьці сапраўды шукае Бога, бо разумее, што для яго гэта адзінае выратаванне. “Большасць зняволеных увогуле не чула пра Хрыста, – гаворыць а. Казімір. – Але калі б не турма, то, магчыма, і не адкрыла б Яго для сябе. Вязніца дала зняволеным магчымасць сустрэцца са святаром, які паказаў верны шлях, прапанаваў «патрэбную» літаратуру, удзяліў сакраманты”.
   

Ружанец – скарб, які трэба адкрыць

На шляху да святасці

Кастрычнік называюць ружанцовым месяцам. У гэты час Касцёл асабліва заахвочвае да Ружанца, адной з самых высакародных форм малітвы, якую толькі можна знайсці ў каталіцкай Традыцыі. А высакародная яна, таму што адначасова ўзнёслая і простая. Кожная з таямніц Ружанца канцэнтруецца на адной важнай падзеі з жыцця Езуса Хрыста і Яго Маці, разважанне над якімі дапамагае пераймаць Іх у асабістым, сямейным і грамадскім жыцці.
    Ружанец – гэта малітва, якая перамяняе свет, асабліва калі яе адгаворваць разам. У гісторыі існуе мноства выпадкаў, калі ружанцовая малітва паўплывала на лёсы народаў. Сёння мы змагаемся з атакуючымі сіламі зла, таму нам як ніколі неабходна дапамога Марыі.
    Ружанцовая малітва простая. Дастаткова...
1. Мець ружанец
    Часта можна ўбачыць, як хтосьці адгаворвае гэтую малітву на пальцах, што сведчыць аб яе прастаце. Аднак трэба мець ружанец, які будзе “пасаваць” да рукі. У некаторых іх шмат – у куртцы, штанах, машыне ці сумцы.
   
    2. Выбраць месца і паставу
    Часцей за ўсё мы шукаем ціхае і атмасфернае месца. Яно не абавязкова павінна такім быць, бо гэта не гарантуе добрую малітву. Часам задумваемся над тым, якая пастава цела найбольш адпаведная. З павагай да ўсіх тэорый трэба адзначыць, што неабходна выбраць такое становішча, якое на практыцы проста не перашкаджае.
   

Гораздо важнее отметок теплая атмосфера в семье

На шляху да святасці

Нередко стремление родителей сделать из своего сына или дочери отличника приводит ребенка к мысли, что учиться стоит не ради познания чего-то нового, а ради «десяток», чтобы не огорчать папу с мамой. В связи с этим, родителям важно не забывать одну простую истину: обучение в школе может сделать ребенка более образованным, социально-приспособленным в будущем к взрослой жизни, но счастливым его сделает только теплое и доверительное общение с близкими и любимыми людьми – семьей.
Что же могут сделать родители, чтобы ребенок чувствовал себя в школе комфортно и не терял интерес к учебной деятельности?
   

Мала захапляцца святым, трэба яго пераймаць

На шляху да святасці

 а. Яўген Голуб OFMConvСёння ўсіх, хто прыходзіць у гродзенскі касцёл Маці Божай Анёльскай, ля брамы сустракае фігура св. Максімільяна. Яна нагадвае аб тым, што тут жыў і працаваў святы, мэтай якога было пашырэнне хрысціянства ў свеце праз пасрэдніцтва Маці Божай. У самой жа святыні ўсталявана памятная табліца ў гонар а. Кольбэ, а таксама захоўваюцца яго рэліквіі. Айцы францішкане, якія цяпер служаць у парафіі, адзначаюць, што гісторыя жыцця і мучаніцтва св. Максімільяна моцна ўражвае людзей, якія ўпершыню сюды прыходзяць, каб пазнаёміцца з гісторыяй касцёла і ордэна.
    “Сёння служэнне на карысць іншаму чалавеку не вельмі папулярна, – гаворыць францішканін а. Яўген Голуб. – Гісторыя а. Кольбэ, які аддаў сваё жыццё за другога – добрая катэхеза пра каштоўнасці і выдатная нагода, каб запытаць самога сябе: што для мяне важна? за што я мог бы аддаць жыццё? ці маю такую адвагу?”.
   

Перажываць канікулы з Богам

На шляху да святасці

Падчас канікул часта арганізуюцца канцэрты рэлігійнай музыкі, якія з’яўляюцца шляхам евангелізацыі і спосабам абвяшчэння Добрай Навіны

Наперадзе час канікул – насычаныя сонцам і пазітыўнымі эмоцыямі дні заслужанага адпачынку. Карыстаючыся гэтым дарам, нельга забывацца аб захаванні адпаведных адносін да Пана Бога. Таму падчас летняга адпачынку кожны хрысціянін павінен памятаць аб штодзённай малітве, нядзельнай і святочнай св. Імшы, сакраманце пакаяння. Добрай нагодай, каб ажывіць, паглыбіць і ўмацаваць адносіны з Хрыстом у час канікул, будуць розныя пілігрымкі, рэкалекцыі і іншыя падзеі рэлігійнага характару.
Канікулы – такі чаканы час, калі пэўныя абавязкі можна адкласці на пазней і адпачыць ад бегатні і сотні паўсядзённых спраў. У гэты перыяд мы ўсё часцей звяртаем увагу на прапановы турыстычных агенцтваў, якія прывабліваюць прыгожымі відарысамі разнастайных куткоў свету. Задумваемся, што выбраць: адпачынак на моры, горныя сцежкі ці, можа, спакойны водпуск у бабулі на вёсцы. Аднак вельмі часта падчас прагляду турыстычных прапаноў, пакавання чамаданаў ды і падчас самога адпачынку мы спрабуем адсунуць Бога на далейшы план. Такім чынам канікулы становяцца часам, у якім выразна слабеюць рэлігійныя практыкі. Бог жа пачакае.
   

Сужэнства – святы саюз, дзе не месца забабонам

На шляху да святасці

Лета – гарачы час для вяселляў. Шчаслівыя маладыя пары, якія збіраюцца ажаніцца, да драбніц прадумваюць вясельныя цырымоніі і з нецярплівасцю чакаюць шлюбу, каб злучыць свае сэрцы ды прысягнуць перад святаром і Усявышнім шчыра кахаць адзін аднаго, разам дзяліць радасць і бяду, жыць ва ўзаемапаразуменні. Аднак, як жа часта ўрачысты дзень нараджэння новай сям’і азмрочваецца забабонамі і прыкметамі.
Тэме вясельных прыкмет і павер’яў прысвечана мноства публікацый не толькі ў друкаваных выданнях, але і на прасторах інтэрнэту. Асаблівую папулярнасць яны маюць сярод нявест, іх мам, сябровак і будучых свякровак. Тыя старанна вывучаюць “забабонную літаратуру”, каб пасля распрацаваць цэлую пакрокавую інструкцыю: што можна і чаго нельга рабіць маладым падчас шлюбу. Асабліва прыкра, што веруючыя людзі таксама часта грашаць тым, што акцэнтуюць сваю ўвагу на цалкам бессэнсоўных рэчах, машынальна і бяздумна падпарадкоўваюць сваё жыццё нейкім павер’ям і прыкметам. Відаць, яны моцна закараніліся ў свядомасці.
   

Старонка 9 з 44:

Актуальны нумар

Наш каляндар

 

kalendar 2018 by2s
Каляндар «Слова Жыцця»
на 2018 год

Літургічны каляндар

green
Літургія Слова на сёння:
Адзначаем імяніны:
Сёння ўспамінаем памерлых святароў:
Да канца года засталося дзён:  49

Чакаем Вашай падтрымкі

skarbonkaДарагія Чытачы!
Просім Вас аб дапамозе ў абвяшчэнні Добрай Навіны. Мы чакаем Вашых лістоў, артыкулаў, здымкаў і падтрымкі ў фінансаванні газеты. Як адна сям’я “Слова Жыцця” мы прагнем несці Божае слова, гаварыць аб Хрысце і Касцёле ўсё большай колькасці людзей у Беларусі і па-за яе межамі.